Hoe machteloos je je voelt als je kind niet luistert

straffen en belonenLaatst sprak ik een moeder die een training had gevolgd. Zij voelde zich machteloos omdat ze niet wist hoe met de driftbuien van haar kind om te gaan. De interactie tussen haar en haar kind zat in een negatieve spiraal. Hoe kom je daar uit? Om wanhopig van te worden! Vandaar die training.

Time-out stoeltje: straf of niet?

Wat zij onder andere op deze training had geleerd was om haar kind op een time-out stoeltje te zetten wanneer hij boos was. En dat je dan tegen je kind zei ‘dit is geen straf maar zo kun je even rustig worden’.

Hum, zou dat werken? Dus dat vroeg ik aan haar. Misschien kun je al raden wat haar antwoord was…nee, het werkte niet. Het werkte eerder averechts. Haar kind werd bozer, wilde niet op het stoeltje zitten en het duurde nog langer om de sfeer om te buigen naar gezellig.

Ik hoorde een diepe zucht.

Kind voelt het als straf

Ik vroeg haar of ze dacht dat haar kind het wel of niet als een straf ervaarde om op het time-out stoeltje te gaan zitten. Ze keek me aan en wist het eigenlijk niet.

Wel, gezien de reactie van het kind is het een straf. Het kind ervaart dit als een straf om 2 redenen. Allereerst, wij zijn kuddedieren en zijn graag bij elkaar. Als je op een stoeltje apart wordt gezet wordt je afgescheiden van je kudde. Dat is niet fijn. Ten tweede wordt het kind apart gezet als het boos is. Eigenlijk krijgt het kind van jou dan de boodschap ‘boos zijn is niet okay’. Als dat geen straf is…

We schieten in ons hoofd

Het vervelende is dat wanneer we boos zijn op ons kind omdat het niet luistert, driftig is, zijn zusje plaagt, doet wat niet mag, enzovoorts dat wij dan in ons hoofd schieten. We beginnen bevelen te geven, gaan ‘nee, niet doen’ roepen en noemen 10 redenen op waarom iets niet mag. In dat hoofd van ons zit echter niet de oplossing. Het zorgt er eerder voor dat we verder uit contact raken.

Blijf in je hart

Blijf in je hart, ontspan (hoe moeilijk dat ook is) en ga gelijkwaardig met je kind om. Hierdoor blijf je emotioneel en fysiek dat lijntje houden met je kind. Je kind voelt zich gehoord en gezien, het gedoe is eerder opgelost en jij voelt je minder machteloos.

Ben benieuwd of deze blog je een ‘aha’ moment geeft over opvoeden met straffen. Hoe stuur jij het gedrag van je kind? Fijn als je het hieronder met me deelt!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

 

Hoe een man van 82 mij inspireert

hart van kaarsjesHeb jij dat ook wel eens? Zo’n moment dat je rust in jezelf voelt. Doordat je iets gedaan of verteld hebt waar je zelf zo blij van wordt. Ik ben net geïnterviewd voor een artikel over ‘ik steek een kaarsje aan voor…’. En nu voel ik die rust en blijheid. Omdat ik gepraat heb over iets waar ik in geloof, wat ik als waarheid in mezelf voel. Ik steek een kaarsje aan voor de Dalai Lama. Een man van 82 die zichzelf een simpele monnik noemt. Hij reist de wereld over met zijn boodschap over compassie, over aandacht hebben voor elkaar, over dat slim zijn niet voldoende is, je hebt namelijk ook een warm hart nodig.

201708 15 Dalai Lama warm heart

Met je hart is juist zo moeilijk

En dit is precies de boodschap die ik ook heb….in mijn eigen woorden dan. Met ouders ben ik steeds in gesprek over: wat gebeurt er bij jou als je kind dit doet, wat is de behoefte van je kind en welke oplossing is goed voor jullie allebei. Een oplossing die praktisch het probleem oplost én die zorgt voor warmte en verbinding tussen jou en je kind. Een oplossing die uit je hoofd en uit je hart komt.

En dat uit je hart is soms juist zo moeilijk. Om op de momenten dat het stroef loopt tussen jou en je kind om dan je hart open te houden. Wat er vaak gebeurt is dat je naar je hoofd schiet en dingen zegt als: ‘he, wat ben je ook onhandig (als de melk omvalt)’ of ‘zo’n grote mond accepteer ik niet van je’ of ‘waarom word je nu weer boos als ik iets aan je vraag?’. Mogelijk dat je je kind naar zijn kamer stuurt of even negeert.

Het wordt een gedoetje

Het wordt een gedoetje, jij niet blij, je kind niet blij, sfeer in huis niet fijn. Vaak zijn er ook andere manieren om om te gaan met dit soort gezinssituaties. Alleen bedenken we die op dat moment niet omdat ons hoofd vast zit in wat wij vinden van de situatie: onhandig, grote mond, weer boos. Vaak komt er iets in onszelf in de knel. Bijvoorbeeld dat je net lekker van je boterham zit te genieten als de melk omvalt. Je hebt helemaal geen zin om op te staan en het op te ruimen. Of bijvoorbeeld dat je op je werk al allerlei gesprekken hebt gehad en nu toe bent aan rust en gezelligheid in plaats van een grote mond van je kind.

Praktisch én goed voor jou en je kind

Wat zou nou een oplossing zijn die uit je hoofd en je hart komt? Die praktisch is én goed is voor jou en je kind?

Je kan zeggen dat je zelf moe bent en even rustig wilt zitten en wat drinken. Je kunt tegen je kind zeggen dat je dadelijk alle tijd hebt voor hem want je hebt de indruk dat hij boos of verdrietig over iets is en je wilt graag naar hem luisteren. Door je eigen behoefte en die van je kind te verwoorden heb je een echter contact met elkaar. Als het je daarbij lukt om rustig en aardig te blijven dan is zo’n gedoetje zo uit de lucht.

Ben benieuwd wat deze blog met je doet. Welk inzicht heeft het je gegeven? Fijn als je het hieronder met me deelt!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

3 Levenslessen van je vervelen

jongen verveeld zw-wVakantie, vrij, om te doen wat je wil. Maar je kind weet niet altijd wat te doen. Je kind verveelt zich ook wel eens. Wat doe jij dan als vader of moeder? Ga je iets bedenken voor je kind? Of laat je je kind met rust zodat het zelf wat gaat bedenken?

Hierbij een gesprek met mijn zoon:
Ik ‘verveel je je wel eens?’
Zoon ‘ja, soms’
Ik ‘en wat voel je dan in je lijf?’
Zoon ‘dat het kriebelt
Ik ‘waar in je lijf voel je dat?’
Zoon ‘hier’ en wrijft over zijn buik
Ik ‘wat doe je dan?’
Zoon ‘zitten
Ik ‘en komt er dan iets?’
Zoon ‘soms wel’
Ik ‘en als er niets komt, wat doe je dan?’
Zoon ‘nadenken
Ik ‘en vraag je dan wel eens: mama, wil je met mij spelen?’
Zoon ‘JA’ en glundert.

Sommige kinderen komen tijdens de vakantie niet toe aan vervelen omdat ze daar de tijd niet voor hebben. Je kind gaat bijvoorbeeld op voetbal- of scoutingkamp, of jullie gaan zelf op vakantie met animatie ter plekke of je kind logeert bij opa en oma die er met je kind op uit trekken.

Wat kan je kind leren van zich vervelen? 3 Levenslessen van je vervelen:

  1. Je kind leert wat hem echt interesseert.

Wanneer je kind zich verveelt en op zoek gaat naar iets te doen ontdekt je kind wat hij écht leuk vindt om te doen.

  1. Je kind kan nadenken over het leven.

Je vervelen is voor je kind een kans om na te denken over het leven in plaats van er doorheen te bewegen.

  1. Je kind wordt zelfstandiger.

Doordat je kind nadenkt over wat het dan zal gaan doen groeit de zelfstandigheid van je kind.

Tips:

  • Erken het gevoel van je kind met opmerkingen als ‘ja, je verveelt je, dat kan gebeuren’.
  • Wil het niet meteen voor je kind oplossen, laat je kind maar even.
  • Laat je kind aan het begin of ergens tijdens de vakantie een lijstje maken van alle dingen die je kind zou willen doen in de vakantie. Wanneer je kind zich verveelt kun je zeggen: en je lijstje? Geeft dat ideeën?
  • Zorg dat je kind voldoende tijd heeft om zichzelf te vermaken en dus ook om zich te vervelen.

Verveelt jouw kind zich wel eens? En wat doe jij? Ik ben benieuwd! Schrijf hieronder je reactie.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

De voordelen van jouw ‘drukke’ kind

voordelen druk kindHoor je het jezelf wel eens zeggen tegen je kind?

‘Wat ben je weer druk vandaag’ of ‘doe eens rustig’.

En hoor je dat wanneer je het zegt je toon vaak geïrriteerd is? Of dat je er diep bij zucht? Dat je spanning in je lijf voelt?

Wij ouders (jij ook?!) noemen het ‘druk’. Kinderen noemen zichzelf niet ‘druk’. Nee, ze zijn aan het spelen, ze zijn aan het zingen (en dus niet aan het gillen), ze leven zich uit. En dat gaat gepaard met bewegingen en geluid.

Laten we een ander woord geven aan ‘druk’; een woord dat meer positiviteit oproept. Wat dacht je van ‘energiek’. Dat klinkt toch meteen anders?!

Energiek is ook een prachtig ‘joie de vivre’: kinderen kunnen zo uitbundig genieten van alles en zo intens alles beleven.

Dus wat zijn de voordelen van het hebben van energieke kinderen?

  • Ze hebben zin in het leven en dat stralen ze uit.
  • Ze zijn energiek en ondernemend.
  • Ze vinden het heerlijk om te rennen en klimmen en zijn daarom ook graag buiten.
  • Ze zijn snel enthousiast en voor iets te porren.
  • Ze staan vooraan als er wat gebeurt en slurpen alles op wat ze zien en horen.
  • Ze hebben vaak veel fantasie en verzinnen de heerlijkste verhalen.
  • Ze maken van het saaiste feest een leuke middag.
  • Ze zijn vaak empathisch en leggen je handdoek alvast klaar als jij aan het douchen bent.
  • Ze lachen om de kleinste dingen en maken het zo gezellig.

En waar geniet jij van bij je energieke kind?

Kom je graag buiten en neemt je kind daarin het voortouw?

Kom je wel eens moe thuis en smelt je dan wanneer je kind je schoenen uittrekt of je zware tas naar binnen draagt?

Geniet je van alle verhalen die je kind je vertelt?

Ben je stiekem blij dat je kind een grapje maakt op die saaie lunch en zo het ijs breekt?

HEERLIJK! Wat een voordelen heeft zo’n ‘druk’ kind hé!

Laten we blijven genieten van onze energieke kinderen!

En wanneer we ergens een vader, moeder, buurman, buurvrouw, opa, oma, juf of meester horen zeggen ‘wat ben je druk’, laten we dan met een brede glimlach antwoorden ‘heerlijk zo’n energiek kind hé’.

Hoe ervaar jij je kind? Druk of energiek? Ik ben benieuwd! Schrijf hieronder je reactie.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

5 Redenen waarom lachen gezond is voor je gezin

lachen is gezond

lachen is gezond

Wanneer heb je voor het laatst enorm gelachen? Je weet wel…zo lachen dat je buik ervan schudt, je benen slap worden en je mond heerlijk wijd open staat. En hoe voelde je je daarna? Ik denk dat je je heerlijk ontspannen voelde. Zo’n loom prettig gevoel wat je meeneemt in het volgende wat je gaat doen die dag.

‘Waarom heet die meneer ‘Billy’?’

Ik weet nog heel goed een moment tijdens onze vorige zomervakantie dat ik enorm gelachen heb met mijn zoon. Hij lag in bed om te gaan slapen. Ik was even naast hem gaan liggen. Hij vroeg ‘waarom heet die meneer ‘Billy’?’ Ik antwoordde ‘tja, zo heet hij nu eenmaal, hoezo?’ Waarop mijn zoon antwoordt ‘nou, Billy, daar zit iets van bil in’. In ene viel het kwartje bij mij, ik kwam niet meer bij van het lachen!! Mijn zoon van 4 jaar die geheel in de fase zat van billen, piemel, plas en poep. Tja, hoe kan iemand dan een naam hebben met ‘bil’ erin?! Ik kreeg geheel de slappe lach en mijn zoon ook. Wat voelde ik mij op dat moment verbonden met hem. Samen enorm gelachen en daarna viel hij ontspannen in slaap.

Lachen is gezond! 5 redenen

Lachen is gezond want

  1. het verbetert je immuunsysteem
    tijdens het lachen maak je extra witte bloedcellen aan waardoor je een grotere weerstand hebt tegen bacteriën en virussen
  2. Je maakt minder stresshormonen aan
    door te lachen wordt de aanmaak van het stresshormoon cortisol geremd waardoor je je meer ontspannen voelt
  3. Er komen ‘feel good’ stofjes vrij
    lachen produceert meer endorfine in je hersenen die je een blij en prettig gevoel geven
  4. Het versterkt de band met je kinderen en je partner
    door samen te lachen deel je met elkaar een blij moment en voel je je emotioneel dichter bij elkaar
  5. Het maakt je aantrekkelijker (wie wil dat nou niet?!)
    Tijdens het lachen train je onbewust 20 gezichtsspieren waardoor je een blos op je wangen krijgt en gaat stralen.

Hoe klinkt dit? Goed toch?!

‘Lachen is gezond’ helpt bij angst, zorgen en boosheid

Humor is ook een effectieve manier om je kind te helpen om gevoelens van angst, zorgen of boosheid te verwerken. Door een kwinkslag, een rare beweging, een gek gezicht of opzettelijk verkeerd uitgesproken woorden kan je kind lachen en daarmee zich lekkerder in zijn vel voelen.

En door het gebruik van humor kun je als ouder je eigen gevoelens van angst, zorgen of boosheid om iets dat je kind doet luchtig brengen zodat de onderlinge sfeer ontspannen blijft.

Een paar voorbeelden

Volle zon. Zittend op een bankje bij de ijsboer. Het jongetje dat naast mij zit likt aan een bolletje ijs. “Pas op, pak hem, houdt de dief” zegt zijn moeder grappend tegen hem. Ik kijk wat er gebeurt. Het ijsje is flink aan het smelten en op deze manier moedigt de moeder haar zoontje aan om aan de onderkant te likken. (Hoe vaak hoor ik niet ‘pas op, likken, toe nou, straks is je kleding vies en mama wil niet nog meer was’.)

Na het avondeten is je kind hangerig en moe. Natuurlijk heeft je kind geen zin om te douchen maar ja, na een dagje strand wil jij wel dat hij douchet. In de badkamer kleed je hem uit en met een oude vrouwtjesstem zeg je ‘ik ben het oude badvrouwtje, kom maar eens hier jongetje, dan ga ik jou eens lekker wassen, ik heb al zo veel kindjes gewassen, wil je weten hoeveel?’. En je ziet je kind opkijken en mee doen in dit spel.

‘Lachen is gezond’ inspiratie

Wil je wat inspiratie om te lachen? Ik heb een aantal spelletjes, filmpjes en een lachmeditatie voor je bij elkaar gezet.

Grappige filmpjes van bijvoorbeeld een baby die lacht om papier dat papa scheurt en een bruid die de slappe lach krijgt bij de huwelijksvoltrekking.
http://www.lachwinkel.nl/10-filmpjes-voor-de-slappe-lach/

Sneeuwman spelletje
De bedoeling is dat je, je gezicht niet verroert terwijl de anderen je proberen aan het lachen te brengen. Alle spelers zitten in een cirkel en eentje begint met te zeggen “ha”. De volgende speler zegt er één “ha” bij, dus “ha, ha” en de volgende zegt dan “ha, ha, ha”. Dit gaat verder tot er iemand een fout maakt of begint te lachen. Deze speler verlaat het spel, en mag van buiten de cirkel de andere spelers aan het lachen brengen zonder lawaai te maken of iemand aan te raken. De speler die het langst zijn gezicht niet verroert is de sneeuwman.

Van-oor-tot-oor spelletje
Iedereen zit in een cirkel. Eén iemand verzint een zin en fluistert deze in het oor van zijn buurman. Deze moet op zijn beurt de zin in het oor van zijn buurman fluisteren. De laatste moet de zin die hij gehoord heeft hardop zeggen. Wat is het geworden? Nu mag de eerste, die de zin verzonnen had, zijn zin zeggen. Hilariteit alom daar de zinnen heel verschillend zijn.

Een lachmeditatie van 7:43 minuten met prachtige foto’s.
https://www.youtube.com/watch?v=XEr3NfLa0Uo

Hoe vaak lach jij en waar lach je om? Gebruik je wel eens humor om gedoe binnen je gezin te voorkomen of op te lossen? Ik ben benieuwd! Schrijf hieronder je reactie.

Photo Credit: apdk via Compfight cc

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Mijn kind vloekt, hoe grenzen stellen aan grof taalgebruik?

kind vloektSchool is uit. Moeder staat bij haar fiets, zoon van 5 zit achterop. Ze verzucht ‘dat taalgebruik, hij zegt nu ook al het k-u-t woord, als je nog tips hebt….’ En ze fietst weg.

Herken je dit? Je kleuter die thuis komt uit school en vloek, vieze en vervelende woorden zegt? Of je tiener dochter die tegen je schreeuwt dat ‘jij hier de schoonmaakslaaf bent’ en zij zelf toch echt niet haar eigen kamer stoft?

Niet leuk.

Tja, wat doe je?

Negeren? In discussie? Straffen?

Wat je in ieder geval zult willen doen is grenzen stellen. Aangeven tot hoever jij bepaald taalgebruik toestaat en dus ook aangeven wanneer jij het niet meer toestaat.

En waar ligt die grens bij jou? Weet je dat?

En waar is je grens op gebaseerd?

Is jouw grens gebaseerd op wat hoort en niet hoort? (vloeken hoort niet)

Of op wat jou op dat moment uitkomt? (nu geen gedoe want ik heb nog veel te doen)

Of omdat je denkt dat het pedagogisch verantwoord is? (vloeken is slecht voor de sociaal emotionele ontwikkeling van je kind)

Vloeken: waarom niet?

In ieder geval is het raadzaam om bij jezelf na te gaan hoe het komt dat je niet wilt dat je kind vloekt of bepaalde woorden gebruikt. Want wanneer je dit weet en dit van binnen ook voelt dan straal je dit ook uit naar je kind via je lichaamshouding en gezichtsuitdrukking. Hier zijn kinderen gevoelig voor, ze letten hier (onbewust) op en ze reageren hier op. Jouw ‘nee’ zullen ze dan eerder respecteren.

Wat voor mij onder andere een reden is om bij mijn zoon (5 jaar) grenzen te stellen aan zijn taalgebruik is dat ik hem veilig wil laten opgroeien. Veilig in de zin dat de buitenwereld hem niet afrekent op grof taalgebruik. Hij begrijpt niet wat hij zegt en begrijpt ook niet wat voor effect zijn woorden kunnen hebben op andere mensen. Ik leg hem dit uit en we zoeken samen een modus hoe het wel kan.

Tips over grenzen stellen als je kind vloekt

Als eerste: geef zelf het goede voorbeeld dus gebruik zelf geen vloek- of scheldwoorden. Wanneer je grenzen aangeeft, doe dit dan vanuit je eigen gevoel dus je voelt de ‘nee’ in jezelf, je kind pikt dit op en reageert hier op oftewel je kind zal eerder de aangegeven grens respecteren. Wanneer kinderen vloeken en vieze woorden zeggen merken zij vaak dat hun ouders hier heftig op reageren. Hoe leuk is dit?! Pas dus op met je eigen reactie. Jouw heftige reactie kan er juist voor zorgen dat je kind het nog vaker gaat zeggen. Immers, succes gegarandeerd! Leg uit dat vloek- en scheldwoorden andere mensen kunnen kwetsen, ze kunnen daardoor boos of verdrietig worden.

Tips voor kleuters

Kleuters ‘papegaaien’ en weten vaak niet wat ze zeggen; daar waar het past kun je uitleggen wat bepaalde woorden betekenen. Onthoud dat voor kleuters vloeken en vieze woorden zeggen een nieuwe ontdekking is. Je kind heeft hierin iets te leren. En daar ben jij voor. Die nieuwe ontdekking is ook spannend en kleuters willen daarmee experimenteren. Geef je kleuter daarvoor de kans bijvoorbeeld door samen vijf minuten lang alles te zeggen wat eigenlijk niet mag.

Tips voor pubers

Belangrijk is om met je puber in gesprek te blijven; leg uit wat vloeken doet met jou en wat voor effect het kan hebben op andere mensen. Spreek je kind daarbij aan op zijn verantwoordelijkheidsgevoel ‘met die woorden kun je mensen ook kwetsen, is dat wat je wil?’ Wanneer je het taalgebruik hebt besproken met je puber kun je afsluiten met ‘dus je weet dat ik het niet fijn vindt en niet wil dus vanaf nu reageer ik niet meer op je als je zo praat’. En ga dat dan ook doen! Geef trouwens wel een reactie als je puber iets vraagt/zegt zonder vloek- of scheldwoorden. En bovenal, probeer begrip te blijven houden voor je puber. Puber zijn betekent dat er veel in jezelf verandert wat je niet allemaal begrijpt en wat je dan wel eens afreageert op.…je vader en je moeder…want bij hen voelt een puber zich vaak het meest veilig!

Heb geduld en houdt vol!

 

Hoe ga jij om met grof taalgebruik? Wat is jouw grens en hoe geef je die aan? Hoe reageert je kind? Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Driftig kind: in 3 stappen je kind van driftig naar WEERBAAR

driftig kind

“zal ik deze gaan gooien?”

Herken je dit? Op school is je kind rustig en werkt mee.

Je kind is 5 minuten thuis en….de hel breekt los.

Niets is goed. Schreeuwen. Gooien met spullen.

Herken je dit? Je bent niet de enige. Veel ouders herkennen dat de juf op school zegt ‘het is zo’n lief kind, werkt prettig mee’ terwijl jij thuis een driftig kind hebt dat de boel bij elkaar schreeuwt, zijn broertje/zusje slaat en tegen je tafel aantrapt. En dit gebeurt niet 1 keer, nee, dit gebeurt meestal als je kind terug van school komt. Grrrr, en jij maar proberen je geduld te bewaren…

Wat is er uit balans bij je driftig kind?

Eigenlijk wat er gebeurt is dat je kind zich op school onvoldoende kan manifesteren. Bijvoorbeeld als zijn speelgoed door een ander kind wordt afgepakt laat je kind dit toe. Of als er tegen je kind wordt gezegd ‘jij mag niet meespelen’ dan loopt je kind weg. Wat bij een driftig kind als deze uit balans is, is zijn weerbaarheid. Op school laat je kind zich de kaas van zijn brood eten en thuis lijkt je kind zich te ontpoppen als een tiran. Je kind lijkt een tiran maar is dat natuurlijk niet….wat je driftig kind in feite doet is via schreeuwen en gooien zich ontdoen van alle ‘butsen’ die hij op school heeft verzameld.

Groot compliment…

Het is natuurlijk wel een groot compliment dat je kind thuis driftig is…..toch?! Het betekent dat je kind zich veilig genoeg bij jou voelt om zijn boze gevoelens op deze manier te uiten. Misschien helpt het je om hieraan te denken als je kind weer een driftbui heeft…

Wat heeft je driftig kind nodig?

Wat je kind nodig heeft is dat hij op school meer tegengas geeft oftewel weerbaarder is. Wanneer je kind dit kan neemt hij de ‘butsen’ van school niet mee naar huis omdat hij deze op school al heeft opgelost. En de ‘butsen’ die er niet in zitten, hoeven er thuis ook niet uit te komen via driftig gedrag!

In 3 stappen je kind van driftig naar WEERBAAR

Wat je als ouder kan doen is met je kind thuis situaties oefenen zodat je kind weerbaarder zal zijn wanneer die situatie zich weer voordoet. Kies een moment uit dat je kind rustig is en lekker in zijn vel zit. Laten we de situatie nemen dat je kind op school zit te spelen, zijn speelgoed door een ander kind wordt afgepakt en je kind dit toelaat.

De 3 stappen om deze situatie te oefenen zijn:

  1. Voordoen
  2. Samendoen
  3. Alleen doen.

Voordoen: laat je kind iets van speelgoed uitkiezen waar hij graag mee speelt. Jij neemt de plek van je kind in en speelt met het speelgoed. Jouw kind neemt de plek van het jongetje of meisje in de klas in die het speelgoed afpakt. Laat je kind het speelgoed van jou afpakken. Zorg dat de situatie zo echt mogelijk voor je kind is. Je kunt dit doen door bijvoorbeeld tijdens het spelen precies zo te gaan zitten of staan als je kind. Ook kan je kind precies de woorden en houding van zijn klasgenootje nadoen.

En nu komt het…..jij reageert weerbaarder dan je kind doet op het moment dat je kind als zijnde het klasgenootje het speelgoed van jou afpakt. Weerbaarder kan zijn: het speelgoed met kracht vasthouden, een boos gezicht trekken, het speelgoed naar jezelf toe trekken, zeggen ‘ik ben hiermee aan het spelen’ of ‘laat los’ of ‘ik wil niet dat je het uit mijn handen trekt’ of ‘afblijven’ of ‘niet afpakken’. Oefen dit een aantal keer achter elkaar totdat je kind begrijpt wat weerbaarder reageren is en dit zelf wil gaan uitproberen.

Samendoen: draai de rollen om: je kind is zichzelf en jij bent het klasgenootje. Oefen dezelfde situatie als bij voordoen. Help je kind met het oefenen van een weerbaardere reactie door bijvoorbeeld zinnen/woorden voor te zeggen of door zelf een boos gezicht te trekken zodat je kind het kan nadoen. Oefen dit een aantal keer achter elkaar totdat je kind tevreden is over hoe hij kan reageren.

Alleen doen: oefen dezelfde situatie als bij samen doen. Echter, nu doet je kind het alleen dus je zegt of doet niets meer voor. Oefen dit een aantal keer achter elkaar totdat je kind tevreden is en het gevoel heeft dat hij zo op school kan reageren.

Heb jij voordoen, samen doen, alleen doen uitgeprobeerd? Hoe reageerde je kind? Werkt het voor jou en je kind? Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Photo Credit: Joguldi via Everystockphoto

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Opstandige pubers is hot topic bij ouders!

opstandige puber

“Laat me, ik weet het heus zelf wel.”

“Hou je klep dicht!” roept je kind tegen je.
of “Laat maar, nu hoeft het niet meer” zegt je kind en loopt de trap op naar zijn kamer.
Kleuter pubers, middelbare school pubers, oef….als ouder heb je het er soms best zwaar mee.

Dit bleek tijdens de Week van de Opvoeding. Het onderwerp ‘opstandige pubers’ trok veel ouders naar workshops en lezingen. Duidelijk werd dat de pubertijd tegenwoordig meerdere leeftijdscategorieën kent: p(kl)euterpubers van 2 tot 4 jaar, minipubers van 6 tot 12 jaar en pubers-van-nu van 12 tot 18 jaar.

Pubertijd is een negatieve tijd: toch?!!!! Het is alleen maar gedoe.

Je kind luistert niet naar je.

Je kind is snel boos en ontploft dan.

Je kind geeft jou een grote mond en wil het laatste woord hebben.

Je kind loopt weg als er maar iets is wat hij niet leuk vindt.

Er moet toch ook wel iets leuks zijn aan de pubertijd: toch?!!!! Wat vind jij leuk aan je puberende kind?

De gezelligheid binnen de vriendengroep van je kind.

De nieuwsgierigheid en het zelf ontdekken.

Het eerste eigen geld dat verdiend wordt (en uitgegeven).

Het kleine hartje achter die grote mond.

Wat gebeurt er met je opstandige puber tijdens de pubertijd?

Voor kinderen is de pubertijd een hele onzekere tijd. Van binnen is er van alles in rep en roer, in verandering. Zij voelen dat ze meer willen, anders willen. Maar hoe uit je dat als kind? Onzekerheid bij je kind leidt vaak tot gedrag als schreeuwen, brutaal, afspraken met de voeten treden, boosheid, alles beter weten, enzovoorts. Als ouder willen we dit niet. En waarom niet? Omdat we zelf niet altijd weten hoe met dit gedrag om te gaan. Wat zeg je tegen je kind? Wat doe je wel en wat niet?

Puber & ouders zitten in hetzelfde schuitje: de binnenkant is on-zeker en de buitenkant is over-zeker!

Als ouder on-zeker, over-zeker? Hoezo? Wat ik terug hoor van ouders is dat zij niet altijd weten hoe met het puberende gedrag van hun kind om te gaan. Zij voelen zich hier onzeker in. Zal ik linksom of rechtsom gaan als mijn opstandige puber mij weer een grote mond geeft? Wat doe je? Zeg je als ouder tegen je kind dat je het ook niet weet of iets onprettig vindt? Of ga je je kind allerlei verboden en regels opleggen ‘ik weet het voor jou’. Welke kant van jezelf, onzekere binnenkant of overzekere buitenkant, laat je je kind zien? Oftewel welk voorbeeld geef je je opstandige puber?

Dit is een vraag waar je zelf op mag kauwen.

Misschien wel fijn om wat tips te krijgen. Ik heb 2 tips voor je.

Tip 1: erken het gevoel van je kind

Zoals we zeiden, de pubertijd is een onzekere tijd voor je kind. Dat gaat gepaard met allerlei gevoelens als angst, boosheid, verdriet en eenzaamheid. Erken dit gevoel van je kind. ‘Ik zie dat je boos bent’, ‘jammer dat jij niet op het feestje mag komen’, ‘dus je vond het oneerlijk dat papa dat zei’. Wanneer je het gevoel van je kind erkent zal dat de lucht doen opklaren. Je kind voelt je gehoord en begrepen door jou. Heerlijk! Als de lucht geklaard is kun je met je kind in gesprek gaan over de aanleiding en bespreken hoe dat de volgende keer anders kan.

Tip 2: geef je kind invloed op zijn eigen leven

Wat kinderen (en alle mensen) willen is dat zij invloed op hun eigen leven hebben. Invloed geeft een gevoel van stevig in je schoenen staan, van zelfvertrouwen. Dat vindt iedereen fijn. Wat wij als ouder echter vaak doen is dat wij de oplossingen en de regels verzinnen. Hiermee beperk je juist de invloed van je kind. Hoe kun je dat dan doen, als ouder je kind meer invloed geven? Vraag je af waar je kind zelf over mag beslissen. Bepaalt je kind zelf waar hij zijn zakgeld aan besteed? Praat je kind mee over waar de zomervakantie naar toe gaat? Bedenkt je kind wat we vanavond gaan eten? Denkt je kind mee over de regels in huis? Je kind betrekken vergroot het onderlinge gevoel van ‘wij doen het samen’. Een prima tegenhanger van het meer ‘egoïstische’ gedrag tijdens de pubertijd.

Let op! Vraag je wel van te voren af wat jouw randvoorwaarden zijn bij het invloed geven. Bijvoorbeeld ‘je mag maximaal 10% van je zakgeld uitgeven aan snoep’ of ‘we willen hoogstens 10 uur rijden om op onze vakantiebestemming te komen’ of ‘vanavond eten we wat we zelf koken en niet in de frituur wordt gebakken’.

Extra tip

Tijdens de Week van de Opvoeding heb ik twee lezingen bijgewoond over puberend gedrag en zelf de workshop ‘Puberende kleuters en kleuterende pubers’ gegeven. De sprekers van de lezingen hebben elk een boek geschreven over puberend gedrag:

‘Minipubers!’ van Krista Okma (www.kristaokma.com) en ‘Pubers van nu’ van Herberd Prinsen (www.hpc.nu).

En lukt het jou om het gevoel van je kind te erkennen en je kind invloed te geven op zijn eigen leven? Ik hoor graag van je en wat het jou en je kind heeft gebracht. Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Photo Credit: Jerk Alert Productions via Compfight cc

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

 

Word je radeloos van de driftbuien van je kind? Bekijk boosheid eens van de zonnige kant!

kind kijkt boos

ik ben boos!

Ben je ook moe van elke keer weer geschreeuw, boosheid en strijd met je kind?

Welke ouder herkent dit? Ik wel!

Lees hier hoe je zelf de zonnige kant van boosheid kan zien…en er zelf niet radeloos van wordt.

Wat ik veel hoor in gesprek met ouders, lees op de verschillende forums en ook zelf ervaren heb is dat 3 tot 5 jarigen vaak een periode hebben waarin zij over van alles en nog wat boos worden. En dan boos worden met schreeuwen, gillen, jou slaan en schoppen, spullen stuk gooien. Ze zijn niet meer voor rede vatbaar…lijkt het.

Niet leuk hé.

Daar gaat weer een gezellig-samen-aan-tafel-eten-moment… niet gezellig.

Of je kind gaat zonder verhaaltje en dikke knuffel naar bed…geen leuk einde van de dag.

Of het bezoek aan opa en oma eindigt plots en met je gezin stap je de auto in naar huis …jammer.

Vraag aan jou: wat zeg jij tegen je kind als hij of zij in een boze bui uitbarst?

Wat ik vaak zie en hoor is dat ouders niet willen dat hun kind boos wordt. Ik hoor ze zeggen:

‘Je hoeft niet zo boos te doen.’

‘Trek niet zo’n boos gezicht.’

‘Hier hoef je niet boos om te worden.’

De verborgen boodschap die je je kind met dit soort opmerkingen meegeeft is dat boos zijn fout is. Terwijl boosheid een geweldige emotie is! Het geeft kracht, je maakt duidelijk waar je voor staat, de ander hoort je. Geweldig toch?!

Dus de emotie boosheid wil je je kind niet afnemen. Iedereen is wel eens boos, jij toch ook?

Waar je wel radeloos van wordt is het gedrag dat bij die boosheid hoort: gillen, jou slaan en schoppen, schreeuwen, spullen stuk maken. Dit gedrag wil je niet. Je kind mag best zijn boosheid uiten maar het huis hoeft niet afgebroken te worden en het is niet acceptabel dat broertjes, zusjes of jezelf met de nodige blauwe plekken rondlopen.

 ‘De emotie boosheid is okay, het gedrag is niet okay’

Wat helpt om zelf niet radeloos te worden van de driftbuien van je kind is dat je tegen je zelf zegt ‘het is prima als mijn kind boos is, echter, het gedrag dat mijn kind daarbij laat zien wil ik niet’.

Dat is de eerste stap die je hebt gemaakt om zelf minder radeloos te zijn. Door als ouder zelf te accepteren dat je kind boos mag zijn krijg je wat meer lucht. Lucht om naar het gedrag te gaan kijken. Hoe ga je met het gedrag van je kind om als hij in een driftbui uitbarst?

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

 

 Een aantal tips:

–       Haal zelf eens flink adem, kijk naar je kind en denk zelf ‘mijn kind mag boos zijn, dat is okay’. Probeer zo zelf wat rustiger te worden.

–       Erken de emotie van je kind en zeg tegen je kind ‘ik zie dat je boos bent’. Stel dat je kind dit ontkent ‘ik ben niet boos’ dan kun je vragen ‘wat is er dan? je praat harder, je gooit met je schoenen, je bent niet boos, wat is er dan?’.

–       Die boosheid zit in je kind en moet eruit. Welk gedrag vind je wel acceptabel? Zoek naar alternatieven voor je kind. Bijvoorbeeld: ophouden met in mijn oren schreeuwen, je mag wel op de gang schreeuwen. Of: ophouden met je schoenen door de kamer gooien, je mag wel je knuffels door de kamer gooien. Of: ophouden met mij slaan, sla maar op dit kussen (dat jij voor je kind ophoudt).

–       De laatste tip is misschien een moeilijke tip. Ook als je kind boos is en op dat moment niet lekker in zijn vel zit dan nog wil hij graag bij je zijn. Afhankelijk van hoe boos je kind is kun je zien of je je kind kan vasthouden of optillen of vlak bij je kind op zijn ooghoogte gaan zitten.

 Voorbeeld van een situatie

Een klein voorbeeld dat ik zelf meemaakte afgelopen week met mijn zoontje van vier. Het was einde van de middag en dat is niet zijn beste moment van de dag. Hij is moe van school, van spelen met een vriendje, van alle indrukken van de dag. Zoon zegt ‘ik wil een snoepje’. Mijn antwoord ‘nee, want we gaan zodadelijk eten’. Het hek is van de dam. Als een mantra met luide jengelstem zegt hij steeds weer ‘ik wil een snoepje!’. Ik heb hem opgetild en vastgehouden en hij is zo’n 10 minuten doorgegaan met ‘ik wil een snoepje!’ Ik heb niet gesust en 1 of 2 keer gezegd ‘mama heeft nee gezegd, we gaan zo eten’ en ‘ja, ik hoor dat jij een snoepje wilt’. Na die 10 minuten was het over. Hij ging spelen en vroeg niet meer om een snoepje. En ik ben gaan koken.

En heb je het wel eens van de zonnige kant bekeken? ….Dat je kind jou een groot compliment geeft als hij bij jou boos wordt…zo veilig voelt je kind zich bij jou dat hij boos durft te worden!

En helpen deze tips om beter om te kunnen gaan met de driftbuien van je kind en zelf er minder radeloos van te worden?

Ik hoor graag van je of je mijn tips hebt toegepast en wat het jou en je kind heeft gebracht. Schrijf hieronder je reactie. Ik ben reuze benieuwd.

Succes met de zonnige kant van de boosheid van je kind!

Photo Credit: GerryT via Compfight cc

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart