Compassie, de wonderolie in je gezin

ouderschap vanuit je hartCompassie door geduld, mildheid, aardig zijn voor jezelf, je partner en je kinderen. Hoe doe je dat wanneer je zelf teleurgesteld bent? Hoe doe je dat als je partner in boosheid schiet? Hoe doe je dat als je kind wegrent en niet met je wil praten?

Een super dag, een dag vol compassie, toch?!

Ja, zo begon de dag wel: samen ontbijten en kletsen. Daarna een uitje naar een vlindertuin. Heerlijk genieten van prachtige vlinders, vogels en bloemen. Wij waanden ons in tropische oorden.

Maar ja, dan komt er zo’n moment….dat het wringt. Zoonlief is onbesuisd, trekt bladeren van een plant en rent in de vlindertuin rond. Manlief vertrekt naar buiten, gaat in de auto zitten en zegt ‘ik wil weg’.

Teleurstelling verwerken

Allereerst moest ik even een teleurstelling verwerken. En wel om twee redenen: ik geniet enorm van de natuur en ik geniet van samen als gezin iets ondernemen. Dus voeten op de grond en kijken wat er gebeurt en wat er nodig is. Manlief heeft in de auto even tijd voor zichzelf om tot rust te komen. Mijn zoon uitgelegd dat we zacht en lief zijn voor alles wat leeft dus ook voor de planten in deze vlindertuin. Ik heb hem gevraagd ‘wil je nu terug naar huis of wil je eerst nog een rondje maken door de vlindertuin?’ Samen hebben we nog een rondje gemaakt en elkaar al het moois laten zien. Bij het instappen in de auto zei hij ‘ik ben blij dat we leuk weggaan’.

Blijf in je hart

Het vraagt nogal wat van jezelf in situaties waar het botst om dan geduldig en rustig te blijven en met mildheid te kijken wat er speelt. Wanneer het je lukt om mild en geduldig te blijven kun je ook je hart open houden en de liefde voelen voor je gezin. En hier ligt een sleutel tot compassievol kunnen zijn. Blijf in je hart. Zodra je in je hoofd schiet, schiet je in gedachtes over de ander.

“Het zijn niet zozeer de dingen in het leven waar we last van hebben, maar de betekenis die we er zelf aan toevoegen.” Epictetus

Gedachtes die vaak veroordelingen van de ander zijn. ‘Mijn kind is zo druk, altijd is er wat, ik krijg er een punthoofd van.’ ‘Waarom gaat hij in de auto zitten, hij doet altijd zo ongezellig.’ En deze veroordelende gedachtes zorgen ervoor dat je zelf kribbig reageert. Waarop je man en je kind ook weer kribbig reageren naar jou en…..

Wat kun je zelf doen?

Adem in, adem uit. Ga met je aandacht naar jezelf, volg je ademhaling: door je neus naar binnen en door je mond naar buiten. Probeer een aantal keer zo te ademen. Adem diep, naar je buik toe. Hierdoor komt er meer zuurstof in je lichaam en je hersenen. Je ontspant en wordt rustiger waardoor je weer helderder kan denken. De ontspanning die jij voelt, die energie straal je ook uit en pikken je partner en kinderen op. Dat creëert een positieve bedding om met elkaar te kijken wat er speelt en wat er nodig is.

Kijk of je voorbij het gedrag van de ander kan kijken en kan ‘zien’ wat er van binnen speelt. Wanneer je daar op aansluit ben je werkelijk in contact en kun je een oplossing vinden die wel past.

Dan maar voetballen :-)

Mijn zoon wilde niet opzettelijk planten stuk maken of met zijn geren de vogels en vlinders laten schrikken. Hij heeft een ongebreidelde energie die er uit moet. De vlindertuin was daar echter niet de juiste plek voor. Zodra we thuis waren hebben we gevoetbald waardoor die energie wel eruit kon.

Hoe zit het bij jou met compassie hebben voor jezelf en je gezin? Kun jij geduldig blijven? Mild zijn voor je kind en jezelf? Ik ben benieuwd hoe dit bij jou gaat. Wil je het met me delen? Hieronder kun je een reactie achter laten.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Wat je kind leert als je inconsequent bent

consequentConsequent zijn naar je kind. Dat is iets dat eigenlijk elke moeder graag wil zijn. Omdat we allemaal vinden dat dit belangrijk is voor onze kinderen. Maar waarom eigenlijk? Waarom is dit belangrijk? Waar dient consequent zijn voor? Wat leert je kind dan?

Wat leer je je kind met consequent zijn

Je kind leert wat het mag en wat het niet mag. Over alles. Aantal snoepjes per dag, dankjewel zeggen als je iets krijgt, geen schoenen op de bank, schermpjestijd per dag, wanneer een ander praat dan ben je stil, welke woorden grof en/of kwetsend zijn en we dus niet zeggen, zelf je rommel opruimen. Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Met consequent zijn leer je je kind hoe het leven in elkaar zit en welke regels erbij horen.

‘Ik heb nee gezegd, ik kan nu niet in ene ja zeggen’

Wat ik merk en ook laatst weer bij een kinderdagverblijf waar ik aan de praat raakte met een moeder. Zij heeft een dochtertje van zo’n 2,5 jaar en is flink zwanger van haar tweede. We raken in gesprek en ze geeft aan “ja, ik vind het zo moeilijk met mijn dochtertje, zoals gisteravond. Het was eigenlijk bedtijd maar ze wilde heel graag nog even spelen met ons. Eigenlijk super gezellig. Maar ja, ik had al gezegd het is bedtijd. En dat betekent naar boven, pyjama aan, tandenpoetsen, boekje lezen en slapen. Spelen past daar niet meer. En ja, ik had al gezegd het is bedtijd en het kon dus niet, we konden niet spelen. Weet je, als je nee hebt gezegd kun je niet in ene weer ja zeggen. Je moet consequent zijn.” Over dit laatste was ze overtuigd. Ik keek naar haar gezicht dat een mengeling was van twijfel en verdriet. Ik voelde een spanning bij haar    Ik heb nee gezegd, ik wil duidelijk naar haar zijn, ik kan nu niet zomaar in ene overstappen. Ze had misschien ook wel te snel nee gezegd. Herken je dat? Dat je te snel tegen je kind ‘nee’ zegt of ‘later’ of ‘dat kan niet’.

Uitzonderingen bevestigen de regel

Dus ik kijk deze moeder aan en denk ‘goh, volgens mij had je wel ja willen zeggen, we spelen nog eventjes met elkaar’. Ik vraag het haar en ‘ja’ ze had nog even willen spelen met haar dochtertje. Ik zeg ‘had je kunnen zeggen, weet je, we gaan gewoon wel even spelen. Ik zie dat jij dit heel graag wilt en ik vind het ook gezellig. Maar dan is dit wel de uitzondering. Want gewoonlijk na het eten gaan we naar boven en dan is het bedtijd. Dus nu is het een uitzondering dat we gaan spelen.’ Ik zag de ogen van deze moeder oplichten ‘ja, dat kan eigenlijk ook wel!!’ En ik reageer ‘ja, waarom niet?!’ Samen staan we te lachen. Ze bedankt me met een stralende glimlach. Zij blij, ik blij. Zo simpel kan het soms zijn. Uitzonderingen bevestigen de regel.

Wees consequent als moeder maar niet rechtlijnig

Nu ben ik hier niet aan het verkondigen dat je inconsequent moet zijn en er een huishouden van Jan Steen van moet maken. Dat is wel weer het hele andere uiterste. Wat ik wil aangeven is dat je niet rechtlijnig en star bent. Dat is eigenlijk de betekenis van het woord consequent. Dat je niet rechtlijnig en star naar je kind bent én niet naar jezelf. Als je consequent bent op een manier van ‘nee is nee, ja is ja’ en het staat in steen gegrift dan geef je je kind en jezelf geen ruimte om het eens anders te doen. Dat is doodzonde.

Je leert je kind het verkeerde

Wat er gebeurt als je altijd consequent bent naar je kind is dat je je kind het verkeerde leert. Het leven is niet rechtlijnig. Zo zit het leven niet in elkaar. Kijk eens naar jezelf. Kom jij weleens terug op een afspraak die je gemaakt hebt? Dan heb je bijvoorbeeld met een vriendin afgesproken om een middagje te gaan shoppen en een paar dagen ervoor krijg je een uitnodiging voor een feestje waar je wel heel graag heen wilt. Bel je dan die vriendin en leg je uit hoe het zit? Als je dit doet dan kom je terug op je ‘ja’. Zo zijn er nog wel meer keren dat je terugkomt op je ‘ja’ of ‘nee’: met je partner, op je werk en niet te vergeten met jezelf. Had je je voorgenomen om echt voor de kerstperiode wat kilootjes kwijt te raken, neem je toch een zalig chocolaadje bij de thee 😉.

Vertel, leg uit, benoem

Natuurlijk ga je nu niet in ene bij iedereen steeds terugkomen op afspraken en regels. Dan wordt het geen gezellige boel, vinden mensen inclusief je kinderen je niet meer leuk, wordt het zeg maar moerassig. Er is geen bodem meer om op te staan. Wat doe je dan wel? Vertel, leg uit, benoem. Wanneer je een keer terugkomt op je ‘nee’, zorg dan wel dat je het uitlegt aan je kind zodat je kind begrijpt waarom het deze ene keer anders is (en dus de volgende keer het weer gewoon als altijd is). Stel dat je kind graag iets op televisie wil zien maar jullie gaan net eten. ‘Gewoonlijk eten we aan tafel maar dit is wel heel leuk om met elkaar naar te kijken dus we eten een keer met ons bord op schoot op de bank.’ Zo leer je je kind dat je kunt terugkomen op iets wat je hebt gezegd. Dat je daar eerst zelf over nadenkt en bedenkt wat de reden is en dit kan uitleggen naar de ander.

Ben benieuwd of deze blog je een ‘aha’ moment geeft over consequent zijn. Ben jij altijd consequent? En als je eens afwijkt, hoe leg je dat uit aan je kind? Fijn als je het hieronder met me deelt!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Kind luistert niet: Ontdek de unieke sleutel tot een positieve sfeer in huis

kind luistert nietHoe geweldig zou het zijn…

…als je kind altijd luistert.

Niet gooien’…en je kind stopt met gooien.

Niet rennen’…en je kind stopt met rennen.

Niet door elkaar praten’…en je kind stopt met door elkaar praten.

Geweldig zou het zijn! Als je je kind vraagt iets niet te doen, luistert je kind.

Helaas…

We weten allemaal dat de werkelijkheid anders is. Je kind luistert niet en gaat door met wat hij aan het doen is. Dus vraag je het nog een keer en voel je dat het van binnen gaat borrelen. Nee, zeg je tegen jezelf, ik moet mijn geduld bewaren, ik zeg het gewoon nog een keer.

Om 2 redenen wordt de sfeer op deze manier negatiever:

  1. Elke keer zeg jij en hoort je kind de woorden ‘niet’, ‘nee’ en dit zijn woorden met een negatieve klank.
  2. Wanneer je kind niet luistert begin jij ongeduldig te worden. Je kind pikt dit op en reageert tegendraads. Waarop jij reageert met een boze opmerking…. en zo beland je in vervelend gedoe.

 De unieke sleutel tot een positieve sfeer in huis

 Zeg niet NIET, zeg WEL.

Nu kan ik mij voorstellen dat je denkt ‘tja, dat is simpel’. Ik daag je uit: probeer eens een uur lang niet NIET te zeggen. En laat mij weten hoe dat is gegaan: zowel voor jezelf als voor je kind.

De voordelen van WEL zeggen

•      Het woord WEL heeft een positieve klank en creëert daarmee een positieve sfeer.
•      Je hebt voor jezelf scherp wat je verwacht van je kind.
•      Je geeft je kind duidelijkheid waardoor je kind weet wat hij moet doen (en mogelijk daardoor beter luistert oftewel doet wat jij zegt).

En hoe werkt het: niet NIET zeggen?

Laat ik als voorbeeld nemen: niet door elkaar praten.

Dat is wat je onprettig vindt tijdens bijvoorbeeld het eten.

Maar wat wil je wel?

  • Dat je kind stil is tijdens het eten?
  • Dat wanneer je kind iets wil zeggen hij zijn vinger opsteekt?
  • Dat je kind wacht totdat de ander uitgepraat is?

Stel dat je het prettig vindt dat ieder op zijn beurt wacht met iets te gaan vertellen. Dan kun je zeggen wanneer je kinderen (en jezelf, en je partner) door elkaar praten ‘wacht met praten tot de ander uitgepraat is’. Dat klinkt toch heel anders dan ‘niet door elkaar praten allemaal’. Wat vind jij?

Hoe gaat het om niet NIET te zeggen? Lukt het? Hoe reageert je kind? Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart