Compassie, de wonderolie in je gezin

ouderschap vanuit je hartCompassie door geduld, mildheid, aardig zijn voor jezelf, je partner en je kinderen. Hoe doe je dat wanneer je zelf teleurgesteld bent? Hoe doe je dat als je partner in boosheid schiet? Hoe doe je dat als je kind wegrent en niet met je wil praten?

Een super dag, een dag vol compassie, toch?!

Ja, zo begon de dag wel: samen ontbijten en kletsen. Daarna een uitje naar een vlindertuin. Heerlijk genieten van prachtige vlinders, vogels en bloemen. Wij waanden ons in tropische oorden.

Maar ja, dan komt er zo’n moment….dat het wringt. Zoonlief is onbesuisd, trekt bladeren van een plant en rent in de vlindertuin rond. Manlief vertrekt naar buiten, gaat in de auto zitten en zegt ‘ik wil weg’.

Teleurstelling verwerken

Allereerst moest ik even een teleurstelling verwerken. En wel om twee redenen: ik geniet enorm van de natuur en ik geniet van samen als gezin iets ondernemen. Dus voeten op de grond en kijken wat er gebeurt en wat er nodig is. Manlief heeft in de auto even tijd voor zichzelf om tot rust te komen. Mijn zoon uitgelegd dat we zacht en lief zijn voor alles wat leeft dus ook voor de planten in deze vlindertuin. Ik heb hem gevraagd ‘wil je nu terug naar huis of wil je eerst nog een rondje maken door de vlindertuin?’ Samen hebben we nog een rondje gemaakt en elkaar al het moois laten zien. Bij het instappen in de auto zei hij ‘ik ben blij dat we leuk weggaan’.

Blijf in je hart

Het vraagt nogal wat van jezelf in situaties waar het botst om dan geduldig en rustig te blijven en met mildheid te kijken wat er speelt. Wanneer het je lukt om mild en geduldig te blijven kun je ook je hart open houden en de liefde voelen voor je gezin. En hier ligt een sleutel tot compassievol kunnen zijn. Blijf in je hart. Zodra je in je hoofd schiet, schiet je in gedachtes over de ander.

“Het zijn niet zozeer de dingen in het leven waar we last van hebben, maar de betekenis die we er zelf aan toevoegen.” Epictetus

Gedachtes die vaak veroordelingen van de ander zijn. ‘Mijn kind is zo druk, altijd is er wat, ik krijg er een punthoofd van.’ ‘Waarom gaat hij in de auto zitten, hij doet altijd zo ongezellig.’ En deze veroordelende gedachtes zorgen ervoor dat je zelf kribbig reageert. Waarop je man en je kind ook weer kribbig reageren naar jou en…..

Wat kun je zelf doen?

Adem in, adem uit. Ga met je aandacht naar jezelf, volg je ademhaling: door je neus naar binnen en door je mond naar buiten. Probeer een aantal keer zo te ademen. Adem diep, naar je buik toe. Hierdoor komt er meer zuurstof in je lichaam en je hersenen. Je ontspant en wordt rustiger waardoor je weer helderder kan denken. De ontspanning die jij voelt, die energie straal je ook uit en pikken je partner en kinderen op. Dat creëert een positieve bedding om met elkaar te kijken wat er speelt en wat er nodig is.

Kijk of je voorbij het gedrag van de ander kan kijken en kan ‘zien’ wat er van binnen speelt. Wanneer je daar op aansluit ben je werkelijk in contact en kun je een oplossing vinden die wel past.

Dan maar voetballen :-)

Mijn zoon wilde niet opzettelijk planten stuk maken of met zijn geren de vogels en vlinders laten schrikken. Hij heeft een ongebreidelde energie die er uit moet. De vlindertuin was daar echter niet de juiste plek voor. Zodra we thuis waren hebben we gevoetbald waardoor die energie wel eruit kon.

Hoe zit het bij jou met compassie hebben voor jezelf en je gezin? Kun jij geduldig blijven? Mild zijn voor je kind en jezelf? Ik ben benieuwd hoe dit bij jou gaat. Wil je het met me delen? Hieronder kun je een reactie achter laten.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Geef je reactie

*