Fascinatie voor levensverhalen

Als kind las ik graag levensverhalen zoals ‘Onder moeders vleugels’, ‘Sil de strandjutter’ en de boeken van Leni Saris. Ik ging daar helemaal in op en nadat zo’n boek uit was fantaseerde ik door. Hoe het leven van die vrouw verder ging, welk verdriet en welk plezier op haar pad ging komen.

En zo is het nog steeds. Ik ben gefascineerd door prille liefdes, heftige ruzies, dotjes van kinderen en het trieste van afscheid nemen voor altijd. Ik zit ook graag op een terras of feest en kijk rond naar de mensen die er zijn. Wie zijn zij? Wat doen ze? Zijn ze gelukkig? In gesprek met mensen ben ik niet van de dienst mededelingen. Dat zijn van die gesprekken waarbij er zo’n pingpong bal op en neer gaat. ‘ik heb 3 kinderen, ik heb 2 kinderen, ik werk 3 dagen, ik ben thuismoeder, met vakantie gaan wij kamperen, met vakantie …’ Dit soort gesprekken boeien mij niet echt. Ik ben nieuwsgierig (en dan niet zo’n aagje J) en vraag dingen als ‘waar geniet je van/ vind je lastig in het moederschap, wat wens je voor je kinderen, hoe is de combi werk – kinderen voor jou?’ Ik krijg dan ook wel eens de opmerking ‘dat is een echte Eline-vraag’.

Die voorliefde voor levensverhalen zorgde ervoor dat ik als coach & trainer ging werken. Eerst bij bedrijven waar ik leidinggevenden en professionals begeleidde om als mens en als werknemer effectiever te zijn: weten wie je bent, wat je wil en dat ook gaan doen.

Ik merkte echter dat mijn fascinatie voor levensverhalen zich binnen gezinnen afspelen. Voilà, vanaf 8 september 2014 is mijn bedrijf Ouderschap vanuit je Hart een feit.

Mijn visie op opvoeden: doe het gelijkwaardig

Alle ouders houden zielsveel van hun kinderen, daar ben ik van overtuigd. Echter, wat ik merk is dat ze opvoeden vanuit hun hoofd. Vanuit normen, eigen jeugdervaringen, wat hoort of wat moet, wat je geleerd hebt of anderen ziet doen. Wat ik zie is dat met name op momenten dat er een gedoetje is met hun kind (en die zijn er elke dag genoeg L ) dat ouders in hun hoofd schieten en hun macht gaan inzetten. Dreigen met straf, hun kind wegsturen, hun kind zijn rechten ontnemen. Wat ouders te weinig beseffen is dat dit zorgt voor emotionele afstand, onveiligheid en dat je impliciete boodschap aan je kind is ‘jij bent niet okay’. Daarom roep ik van de daken: voed je kind op vanuit gelijkwaardigheid! Zo groeien kinderen op tot volwassenen met een positief zelfbeeld, zelfvertrouwen en zelfredzaamheid.

Wat je over mij moet weten

Ik ben een echte doener dus verwacht van mij geen opsomming van onderzoeken en wetenschappelijke feiten. Ik ben een Waterman en water betekent voor mij beweging, nuance en weerspiegeling. Zo is ook hoe ik werk. Ik ben in staat om te weerspiegelen en de wereld door jouw ogen te bekijken, zonder oordeel. Ik ben gevoelig voor nuance en wat ik opmerk en aanvoel benoem ik zodat bij jou kwartjes vallen. Wat ik wil bereiken met mijn werk is beweging: dat ouders binnen hun gezin ongewenste patronen kunnen doorbreken en veranderen naar harmonie, plezier en verbinding met elkaar. Ik ben allergisch voor oordeel, dooddoeners, ja-maars en beperkende gedachtes, daar heeft niemand ooit iets van geleerd. Maar bovenal ben ik dol op die bijzondere band tussen moeders en hun kinderen!

Wat is typisch Eline?

Pippi Langkous inspireert mij met haar uitspraak ‘ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk wel dat ik het kan’. Je kunt mij wakker maken voor gorgonzola pasta en pure chocolade. Ik ben een hardloper van halve marathons. Ruige natuur en echte stilte, waar ik zo van houd, heb ik gevonden in Namibië en dichter bij huis op Terschelling. Voor mijn spirituele ontwikkeling put ik uit het Tibetaans boeddhisme en de woorden van de Dalai Lama. Waar ik intens van geniet is samen met mijn zoon kleuren en tekenen. In mijn wensenboekje staat dat ik graag nog eens Zwarte Piet speel en mijn man is dan Sinterklaas.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart