Wat je kind leert als je inconsequent bent

consequentConsequent zijn naar je kind. Dat is iets dat eigenlijk elke moeder graag wil zijn. Omdat we allemaal vinden dat dit belangrijk is voor onze kinderen. Maar waarom eigenlijk? Waarom is dit belangrijk? Waar dient consequent zijn voor? Wat leert je kind dan?

Wat leer je je kind met consequent zijn

Je kind leert wat het mag en wat het niet mag. Over alles. Aantal snoepjes per dag, dankjewel zeggen als je iets krijgt, geen schoenen op de bank, schermpjestijd per dag, wanneer een ander praat dan ben je stil, welke woorden grof en/of kwetsend zijn en we dus niet zeggen, zelf je rommel opruimen. Enzovoorts, enzovoorts, enzovoorts. Met consequent zijn leer je je kind hoe het leven in elkaar zit en welke regels erbij horen.

‘Ik heb nee gezegd, ik kan nu niet in ene ja zeggen’

Wat ik merk en ook laatst weer bij een kinderdagverblijf waar ik aan de praat raakte met een moeder. Zij heeft een dochtertje van zo’n 2,5 jaar en is flink zwanger van haar tweede. We raken in gesprek en ze geeft aan “ja, ik vind het zo moeilijk met mijn dochtertje, zoals gisteravond. Het was eigenlijk bedtijd maar ze wilde heel graag nog even spelen met ons. Eigenlijk super gezellig. Maar ja, ik had al gezegd het is bedtijd. En dat betekent naar boven, pyjama aan, tandenpoetsen, boekje lezen en slapen. Spelen past daar niet meer. En ja, ik had al gezegd het is bedtijd en het kon dus niet, we konden niet spelen. Weet je, als je nee hebt gezegd kun je niet in ene weer ja zeggen. Je moet consequent zijn.” Over dit laatste was ze overtuigd. Ik keek naar haar gezicht dat een mengeling was van twijfel en verdriet. Ik voelde een spanning bij haar    Ik heb nee gezegd, ik wil duidelijk naar haar zijn, ik kan nu niet zomaar in ene overstappen. Ze had misschien ook wel te snel nee gezegd. Herken je dat? Dat je te snel tegen je kind ‘nee’ zegt of ‘later’ of ‘dat kan niet’.

Uitzonderingen bevestigen de regel

Dus ik kijk deze moeder aan en denk ‘goh, volgens mij had je wel ja willen zeggen, we spelen nog eventjes met elkaar’. Ik vraag het haar en ‘ja’ ze had nog even willen spelen met haar dochtertje. Ik zeg ‘had je kunnen zeggen, weet je, we gaan gewoon wel even spelen. Ik zie dat jij dit heel graag wilt en ik vind het ook gezellig. Maar dan is dit wel de uitzondering. Want gewoonlijk na het eten gaan we naar boven en dan is het bedtijd. Dus nu is het een uitzondering dat we gaan spelen.’ Ik zag de ogen van deze moeder oplichten ‘ja, dat kan eigenlijk ook wel!!’ En ik reageer ‘ja, waarom niet?!’ Samen staan we te lachen. Ze bedankt me met een stralende glimlach. Zij blij, ik blij. Zo simpel kan het soms zijn. Uitzonderingen bevestigen de regel.

Wees consequent als moeder maar niet rechtlijnig

Nu ben ik hier niet aan het verkondigen dat je inconsequent moet zijn en er een huishouden van Jan Steen van moet maken. Dat is wel weer het hele andere uiterste. Wat ik wil aangeven is dat je niet rechtlijnig en star bent. Dat is eigenlijk de betekenis van het woord consequent. Dat je niet rechtlijnig en star naar je kind bent én niet naar jezelf. Als je consequent bent op een manier van ‘nee is nee, ja is ja’ en het staat in steen gegrift dan geef je je kind en jezelf geen ruimte om het eens anders te doen. Dat is doodzonde.

Je leert je kind het verkeerde

Wat er gebeurt als je altijd consequent bent naar je kind is dat je je kind het verkeerde leert. Het leven is niet rechtlijnig. Zo zit het leven niet in elkaar. Kijk eens naar jezelf. Kom jij weleens terug op een afspraak die je gemaakt hebt? Dan heb je bijvoorbeeld met een vriendin afgesproken om een middagje te gaan shoppen en een paar dagen ervoor krijg je een uitnodiging voor een feestje waar je wel heel graag heen wilt. Bel je dan die vriendin en leg je uit hoe het zit? Als je dit doet dan kom je terug op je ‘ja’. Zo zijn er nog wel meer keren dat je terugkomt op je ‘ja’ of ‘nee’: met je partner, op je werk en niet te vergeten met jezelf. Had je je voorgenomen om echt voor de kerstperiode wat kilootjes kwijt te raken, neem je toch een zalig chocolaadje bij de thee 😉.

Vertel, leg uit, benoem

Natuurlijk ga je nu niet in ene bij iedereen steeds terugkomen op afspraken en regels. Dan wordt het geen gezellige boel, vinden mensen inclusief je kinderen je niet meer leuk, wordt het zeg maar moerassig. Er is geen bodem meer om op te staan. Wat doe je dan wel? Vertel, leg uit, benoem. Wanneer je een keer terugkomt op je ‘nee’, zorg dan wel dat je het uitlegt aan je kind zodat je kind begrijpt waarom het deze ene keer anders is (en dus de volgende keer het weer gewoon als altijd is). Stel dat je kind graag iets op televisie wil zien maar jullie gaan net eten. ‘Gewoonlijk eten we aan tafel maar dit is wel heel leuk om met elkaar naar te kijken dus we eten een keer met ons bord op schoot op de bank.’ Zo leer je je kind dat je kunt terugkomen op iets wat je hebt gezegd. Dat je daar eerst zelf over nadenkt en bedenkt wat de reden is en dit kan uitleggen naar de ander.

Ben benieuwd of deze blog je een ‘aha’ moment geeft over consequent zijn. Ben jij altijd consequent? En als je eens afwijkt, hoe leg je dat uit aan je kind? Fijn als je het hieronder met me deelt!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Mijn kind vloekt, hoe grenzen stellen aan grof taalgebruik?

kind vloektSchool is uit. Moeder staat bij haar fiets, zoon van 5 zit achterop. Ze verzucht ‘dat taalgebruik, hij zegt nu ook al het k-u-t woord, als je nog tips hebt….’ En ze fietst weg.

Herken je dit? Je kleuter die thuis komt uit school en vloek, vieze en vervelende woorden zegt? Of je tiener dochter die tegen je schreeuwt dat ‘jij hier de schoonmaakslaaf bent’ en zij zelf toch echt niet haar eigen kamer stoft?

Niet leuk.

Tja, wat doe je?

Negeren? In discussie? Straffen?

Wat je in ieder geval zult willen doen is grenzen stellen. Aangeven tot hoever jij bepaald taalgebruik toestaat en dus ook aangeven wanneer jij het niet meer toestaat.

En waar ligt die grens bij jou? Weet je dat?

En waar is je grens op gebaseerd?

Is jouw grens gebaseerd op wat hoort en niet hoort? (vloeken hoort niet)

Of op wat jou op dat moment uitkomt? (nu geen gedoe want ik heb nog veel te doen)

Of omdat je denkt dat het pedagogisch verantwoord is? (vloeken is slecht voor de sociaal emotionele ontwikkeling van je kind)

Vloeken: waarom niet?

In ieder geval is het raadzaam om bij jezelf na te gaan hoe het komt dat je niet wilt dat je kind vloekt of bepaalde woorden gebruikt. Want wanneer je dit weet en dit van binnen ook voelt dan straal je dit ook uit naar je kind via je lichaamshouding en gezichtsuitdrukking. Hier zijn kinderen gevoelig voor, ze letten hier (onbewust) op en ze reageren hier op. Jouw ‘nee’ zullen ze dan eerder respecteren.

Wat voor mij onder andere een reden is om bij mijn zoon (5 jaar) grenzen te stellen aan zijn taalgebruik is dat ik hem veilig wil laten opgroeien. Veilig in de zin dat de buitenwereld hem niet afrekent op grof taalgebruik. Hij begrijpt niet wat hij zegt en begrijpt ook niet wat voor effect zijn woorden kunnen hebben op andere mensen. Ik leg hem dit uit en we zoeken samen een modus hoe het wel kan.

Tips over grenzen stellen als je kind vloekt

Als eerste: geef zelf het goede voorbeeld dus gebruik zelf geen vloek- of scheldwoorden. Wanneer je grenzen aangeeft, doe dit dan vanuit je eigen gevoel dus je voelt de ‘nee’ in jezelf, je kind pikt dit op en reageert hier op oftewel je kind zal eerder de aangegeven grens respecteren. Wanneer kinderen vloeken en vieze woorden zeggen merken zij vaak dat hun ouders hier heftig op reageren. Hoe leuk is dit?! Pas dus op met je eigen reactie. Jouw heftige reactie kan er juist voor zorgen dat je kind het nog vaker gaat zeggen. Immers, succes gegarandeerd! Leg uit dat vloek- en scheldwoorden andere mensen kunnen kwetsen, ze kunnen daardoor boos of verdrietig worden.

Tips voor kleuters

Kleuters ‘papegaaien’ en weten vaak niet wat ze zeggen; daar waar het past kun je uitleggen wat bepaalde woorden betekenen. Onthoud dat voor kleuters vloeken en vieze woorden zeggen een nieuwe ontdekking is. Je kind heeft hierin iets te leren. En daar ben jij voor. Die nieuwe ontdekking is ook spannend en kleuters willen daarmee experimenteren. Geef je kleuter daarvoor de kans bijvoorbeeld door samen vijf minuten lang alles te zeggen wat eigenlijk niet mag.

Tips voor pubers

Belangrijk is om met je puber in gesprek te blijven; leg uit wat vloeken doet met jou en wat voor effect het kan hebben op andere mensen. Spreek je kind daarbij aan op zijn verantwoordelijkheidsgevoel ‘met die woorden kun je mensen ook kwetsen, is dat wat je wil?’ Wanneer je het taalgebruik hebt besproken met je puber kun je afsluiten met ‘dus je weet dat ik het niet fijn vindt en niet wil dus vanaf nu reageer ik niet meer op je als je zo praat’. En ga dat dan ook doen! Geef trouwens wel een reactie als je puber iets vraagt/zegt zonder vloek- of scheldwoorden. En bovenal, probeer begrip te blijven houden voor je puber. Puber zijn betekent dat er veel in jezelf verandert wat je niet allemaal begrijpt en wat je dan wel eens afreageert op.…je vader en je moeder…want bij hen voelt een puber zich vaak het meest veilig!

Heb geduld en houdt vol!

 

Hoe ga jij om met grof taalgebruik? Wat is jouw grens en hoe geef je die aan? Hoe reageert je kind? Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart