3 Levenslessen van je vervelen

jongen verveeld zw-wVakantie, vrij, om te doen wat je wil. Maar je kind weet niet altijd wat te doen. Je kind verveelt zich ook wel eens. Wat doe jij dan als vader of moeder? Ga je iets bedenken voor je kind? Of laat je je kind met rust zodat het zelf wat gaat bedenken?

Hierbij een gesprek met mijn zoon:
Ik ‘verveel je je wel eens?’
Zoon ‘ja, soms’
Ik ‘en wat voel je dan in je lijf?’
Zoon ‘dat het kriebelt
Ik ‘waar in je lijf voel je dat?’
Zoon ‘hier’ en wrijft over zijn buik
Ik ‘wat doe je dan?’
Zoon ‘zitten
Ik ‘en komt er dan iets?’
Zoon ‘soms wel’
Ik ‘en als er niets komt, wat doe je dan?’
Zoon ‘nadenken
Ik ‘en vraag je dan wel eens: mama, wil je met mij spelen?’
Zoon ‘JA’ en glundert.

Sommige kinderen komen tijdens de vakantie niet toe aan vervelen omdat ze daar de tijd niet voor hebben. Je kind gaat bijvoorbeeld op voetbal- of scoutingkamp, of jullie gaan zelf op vakantie met animatie ter plekke of je kind logeert bij opa en oma die er met je kind op uit trekken.

Wat kan je kind leren van zich vervelen? 3 Levenslessen van je vervelen:

  1. Je kind leert wat hem echt interesseert.

Wanneer je kind zich verveelt en op zoek gaat naar iets te doen ontdekt je kind wat hij écht leuk vindt om te doen.

  1. Je kind kan nadenken over het leven.

Je vervelen is voor je kind een kans om na te denken over het leven in plaats van er doorheen te bewegen.

  1. Je kind wordt zelfstandiger.

Doordat je kind nadenkt over wat het dan zal gaan doen groeit de zelfstandigheid van je kind.

Tips:

  • Erken het gevoel van je kind met opmerkingen als ‘ja, je verveelt je, dat kan gebeuren’.
  • Wil het niet meteen voor je kind oplossen, laat je kind maar even.
  • Laat je kind aan het begin of ergens tijdens de vakantie een lijstje maken van alle dingen die je kind zou willen doen in de vakantie. Wanneer je kind zich verveelt kun je zeggen: en je lijstje? Geeft dat ideeën?
  • Zorg dat je kind voldoende tijd heeft om zichzelf te vermaken en dus ook om zich te vervelen.

Verveelt jouw kind zich wel eens? En wat doe jij? Ik ben benieuwd! Schrijf hieronder je reactie.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Mijn kind vloekt, hoe grenzen stellen aan grof taalgebruik?

kind vloektSchool is uit. Moeder staat bij haar fiets, zoon van 5 zit achterop. Ze verzucht ‘dat taalgebruik, hij zegt nu ook al het k-u-t woord, als je nog tips hebt….’ En ze fietst weg.

Herken je dit? Je kleuter die thuis komt uit school en vloek, vieze en vervelende woorden zegt? Of je tiener dochter die tegen je schreeuwt dat ‘jij hier de schoonmaakslaaf bent’ en zij zelf toch echt niet haar eigen kamer stoft?

Niet leuk.

Tja, wat doe je?

Negeren? In discussie? Straffen?

Wat je in ieder geval zult willen doen is grenzen stellen. Aangeven tot hoever jij bepaald taalgebruik toestaat en dus ook aangeven wanneer jij het niet meer toestaat.

En waar ligt die grens bij jou? Weet je dat?

En waar is je grens op gebaseerd?

Is jouw grens gebaseerd op wat hoort en niet hoort? (vloeken hoort niet)

Of op wat jou op dat moment uitkomt? (nu geen gedoe want ik heb nog veel te doen)

Of omdat je denkt dat het pedagogisch verantwoord is? (vloeken is slecht voor de sociaal emotionele ontwikkeling van je kind)

Vloeken: waarom niet?

In ieder geval is het raadzaam om bij jezelf na te gaan hoe het komt dat je niet wilt dat je kind vloekt of bepaalde woorden gebruikt. Want wanneer je dit weet en dit van binnen ook voelt dan straal je dit ook uit naar je kind via je lichaamshouding en gezichtsuitdrukking. Hier zijn kinderen gevoelig voor, ze letten hier (onbewust) op en ze reageren hier op. Jouw ‘nee’ zullen ze dan eerder respecteren.

Wat voor mij onder andere een reden is om bij mijn zoon (5 jaar) grenzen te stellen aan zijn taalgebruik is dat ik hem veilig wil laten opgroeien. Veilig in de zin dat de buitenwereld hem niet afrekent op grof taalgebruik. Hij begrijpt niet wat hij zegt en begrijpt ook niet wat voor effect zijn woorden kunnen hebben op andere mensen. Ik leg hem dit uit en we zoeken samen een modus hoe het wel kan.

Tips over grenzen stellen als je kind vloekt

Als eerste: geef zelf het goede voorbeeld dus gebruik zelf geen vloek- of scheldwoorden. Wanneer je grenzen aangeeft, doe dit dan vanuit je eigen gevoel dus je voelt de ‘nee’ in jezelf, je kind pikt dit op en reageert hier op oftewel je kind zal eerder de aangegeven grens respecteren. Wanneer kinderen vloeken en vieze woorden zeggen merken zij vaak dat hun ouders hier heftig op reageren. Hoe leuk is dit?! Pas dus op met je eigen reactie. Jouw heftige reactie kan er juist voor zorgen dat je kind het nog vaker gaat zeggen. Immers, succes gegarandeerd! Leg uit dat vloek- en scheldwoorden andere mensen kunnen kwetsen, ze kunnen daardoor boos of verdrietig worden.

Tips voor kleuters

Kleuters ‘papegaaien’ en weten vaak niet wat ze zeggen; daar waar het past kun je uitleggen wat bepaalde woorden betekenen. Onthoud dat voor kleuters vloeken en vieze woorden zeggen een nieuwe ontdekking is. Je kind heeft hierin iets te leren. En daar ben jij voor. Die nieuwe ontdekking is ook spannend en kleuters willen daarmee experimenteren. Geef je kleuter daarvoor de kans bijvoorbeeld door samen vijf minuten lang alles te zeggen wat eigenlijk niet mag.

Tips voor pubers

Belangrijk is om met je puber in gesprek te blijven; leg uit wat vloeken doet met jou en wat voor effect het kan hebben op andere mensen. Spreek je kind daarbij aan op zijn verantwoordelijkheidsgevoel ‘met die woorden kun je mensen ook kwetsen, is dat wat je wil?’ Wanneer je het taalgebruik hebt besproken met je puber kun je afsluiten met ‘dus je weet dat ik het niet fijn vindt en niet wil dus vanaf nu reageer ik niet meer op je als je zo praat’. En ga dat dan ook doen! Geef trouwens wel een reactie als je puber iets vraagt/zegt zonder vloek- of scheldwoorden. En bovenal, probeer begrip te blijven houden voor je puber. Puber zijn betekent dat er veel in jezelf verandert wat je niet allemaal begrijpt en wat je dan wel eens afreageert op.…je vader en je moeder…want bij hen voelt een puber zich vaak het meest veilig!

Heb geduld en houdt vol!

 

Hoe ga jij om met grof taalgebruik? Wat is jouw grens en hoe geef je die aan? Hoe reageert je kind? Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Spelen: kinderen voor een dag de baas

spelen, ik ben de baasVanochtend las ik in het nieuws dat vandaag, donderdag 29 januari 2015, zo’n honderd bedrijven wel een heel speciale baas hebben…kinderen tussen de acht en zestien jaar oud! De kinderen nemen de plek in van de baas van het bedrijf en gaan tijdens deze ‘bliksemstage’ van een dag aanschuiven bij een vergadering, medewerkers toespreken of brainstormen over een oplossing. Lees hier het nieuwsartikel.

Wat mij hier zo in aanspreekt is dat kinderen zo de kans krijgen om te proeven van het leven als volwassene. Ze kunnen doen, kijken, luisteren oftewel droog oefenen terwijl er geen consequenties aan zitten.

Deze ‘bliksemstage’ vandaag is voor kinderen vanaf 8 jaar. Wat je ziet is dat jongere kinderen in hun spel ook ‘bliksemstages’ hebben. Ze spelen vader & moedertje, schooltje, winkelen, naar de dokter, enzovoorts.

In hun spel verwerken kinderen hun indrukken die ze opgedaan hebben. Zowel indrukken vanuit bezigheden als naar school gaan, zwemles, met papa boodschappen doen als indrukken opgedaan bij televisie kijken of naar een verhaaltje luisteren.

Waarom is spelen belangrijk voor kinderen?

Omdat ze op deze manier steeds meer gaan begrijpen hoe het leven in elkaar zit en via het begrijpen krijgen ze meer grip op het leven. Grip krijgen is een fijn gevoel want het geeft duidelijkheid en daarmee veiligheid zodat het kind voelt ‘dit begrijp ik, dit kan ik’. En als het kind ‘dit’ begrijpt en kan dan kan het de volgende stap maken naar ‘dat’.

Waarom is spelen belangrijk voor ouders?

Als ouder kun je via het kijken en luisteren naar het spel van je kind nagaan wat je kind mogelijk bezig houdt. Op een later moment wanneer je rustig met je kind zit zou je nog wat vragen kunnen stellen over het spel. Vragen zoals ‘er was iets met Tijn in de klas vandaag? vertel eens’ of ‘hoe kwam het dat je straf van de juf had?’ of ‘vond je die auto hard langs je heen rijden toen wij naar huis fietsten?’. Zo napratend kan je je kind helpen om zich te uiten, indrukken te verwerken en eventueel samen naar oplossingen te kijken voor de volgende keer.

Tips om na te praten met je kind:

  • Creëer rustmomenten met je kind om wat te praten: bijvoorbeeld op de bank met een bekertje limonade, aan tafel tijdens het eten of rond het slapen gaan.
  • Zorg ook dat je goed je kind observeert, lichaamstaal zegt vaak veel meer dan woorden. Deze lichaamstaal kun je terug laten komen in het gesprek ‘ik zag je fronsen’ of ‘als je ….zei dan ging je giechelen’.
  • Doe mee in het spel van je kind en voel eens bij jezelf hoe je het ervaart.
  • Als je vermoedt dat iets je kind bezig houdt kun je zelf spelsituaties bedenken. Misschien is je kind bezig met ‘vinden andere kinderen mij aardig?’ of ‘ik heb geen zin in zwemles want ik vind het eng’.

Wat vind jij van je kind droog laten oefenen? Vind jij het belangrijk je kind zijn indrukken te laten verwerken? Hoe doe jij dat? Deel hieronder jouw ervaringen.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

“Je bent nu een oudste kleuter. Dit kan niet meer.”

ik ga naar school

ik ga naar school

​Ik hoor het in de klas een moeder tegen haar dochtertje zeggen. Het meisje staat tegen haar moeder aangeplakt.

Een kind van 5 na de zomervakantie weer naar school: je bent nu oudste kleuter en mag niet meer een traantje laten als je afscheid neemt van je moeder.

Hoe ga jij hier mee om?

Hoe is het voor je kind? De eerste week school na de zomervakantie. Je kind zit nu in groep 2. Oudste kleuter dus. Dat betekent dat je kind het voorbeeld is voor de jongste kleuters. Dan moet je stoer zijn, niet huilen, vragen kunnen beantwoorden en moeilijke werkjes doen. Toch?

Besef je als ouder dat je kind in zijn groep een rang is opgeschoven? In de zin van dat er in de klas andere dingen van je kind wordt verwacht? Misschien verwacht jij ook andere dingen van je kind? Zoals dat het afscheid nemen bij het brengen soepeltjes verloopt en jij verder kan met je werk en bezigheden? Dat je kind nu wel wat flinker zal zijn?

Dit artikel zoomt in op ‘oudste kleuters’, echter, je kunt ook lezen ‘groep 3-ers’, ‘bovenbouwers’, ‘brugklassers’, ‘scholieren’, ‘studenten’ of ‘jong volwassenen’.

Hoe ga ik hier mee om?

Vanavond bracht ik mijn kind naar bed en hij wilde niet slapen. Steeds kwam hij uit bed en naar mij toe. “Ik ben maar in mijn uppie. Jullie slapen met zijn tweeën. Ik wil dat je bij me blijft.” Tja, dat wilde ik niet. Ik was snel de was aan het wegvouwen, had een pot thee klaar staan en wilde zodadelijk even onderuit op de bank om een uurtje voor mezelf te hebben. Dus elke keer als hij uit bed kwam stopte ik hem er weer in. Hmmmm, hoe kwam het toch dat hij deze avond niet wilde slapen?! Al was vouwend hoorde ik hem in ene huilen in zijn kamertje. De deur openend zie ik hem op de grond zitten snikken. Ik vraag “wat is er met mijn kleine jongetje?” Hij, met flinke uithalen, “ik ben niet klein, in ben niet pas geboren, ik ben een oudste kleuter, ik zit in de blauwe groep, ik ben al bijna 5”. Ik heb hem op schoot genomen, zijn haren gestreeld, slaapliedjes gezongen en op schoot is hij in slaap gevallen.

Oudste kleuter zijn is én stoer zijn én kwetsbaar zijn.

Een kwetsbaarheid die je als ouder ondersteunt.

En hoe doe je dat: de kwetsbaarheid van je kind ondersteunen?

Een aantal tips:

Als je kind vraagt (met woorden of met lichaamstaal) om een knuffel, even tegen je aan hangen, zijn hoofd op je schouder leggen….geef dit dan. Kinderen leren snel af om kwetsbaarheid te laten zien c.q. om hulp te vragen. Onze maatschappij is meer gericht op prestatie en krachtig zijn wat kinderen aanvoelen en overnemen. Des te mooier als je kind het wel vraagt en jij het als ouder kan geven.

Complimenteer je kind als het om hulp vraagt of even bij je wil ‘rusten’. Je kunt bijvoorbeeld zeggen ‘fijn dat je het vraagt’ of ‘wat heerlijk om met jou te knuffelen’. Via dit compliment vertel je je kind dat het prima is om kwetsbaar te zijn, dat je niet continu sterk hoeft te zijn. Dit zal je kind onbewust stimuleren om kwetsbaarheid te laten zien.

Wanneer je je kind knuffelt, troost of op schoot neemt, ontspan dan zelf. Laat even al je gedachten los, kijk naar je kind, streel zijn haren of wang. Je kind voelt dan dat je er echt helemaal voor hem bent. Alleen dat is al zo’n troost dat je kind ervan opknapt.

Mijn laatste tip is om er niet meteen over te praten ‘wat is er aan de hand, wat is er gebeurt, wie deed wat, wat wil je….’. Dit is via de ratio communiceren, terwijl je kind hoogstwaarschijnlijk vanuit gevoel reageert en daardoor jouw vragen niet kan beantwoorden. De oplossing zit niet in het analyseren van de situatie maar in het begrip tonen voor je kind en troosten van je kind via knuffels en een arm om je kind heen. Op een later tijdstip kun je, als het nodig is, nog eens over de situatie praten.

En helpen deze tips om de kwetsbaarheid van je kind te ondersteunen?

Ik hoor graag van je of je mijn tips hebt toegepast en wat het jou en je kind heeft gebracht. Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Photo Credit: jinterwas via Compfight cc

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart