Hoe kan mijn kind zijn zelfvertrouwen vergroten?

zelfvertrouwen kind vergroten

“kijk mij, ik durf met losse handen”

Zodat mijn kind steviger in zijn schoenen staat.

Zodat mijn kind minder verlegen is in contact met anderen.

Zodat mijn kind wel naar de top van het klimrek durft te klauteren.

En hoe kan ik als ouder mijn kind daarbij helpen?

Is dit iets wat jou bezig houdt? Vraag je je af en toe af wat nou wel helpt zodat je kind zijn zelfvertrouwen kan vergroten? Lees over de twee grootste misvattingen en wat je wel kunt doen als ouder.

MISVATTING ÉÉN   veilige hechting als baby heeft niets te maken met zelfvertrouwen als kind

Het omgekeerde is waar: hoe veiliger een baby aan zijn ouders is gehecht, hoe meer zelfvertrouwen het zal hebben als kind. Veilige hechting gaat namelijk over de behoefte van je baby aan veiligheid.

Wanneer jij als mama/papa reageert op de behoeftes van je baby zoals ‘ik heb honger, ik ben moe, ik heb een vieze luier’ leert je kind dat het kan vertrouwen op zijn ouders en daarmee wordt de basis-veiligheid in zichzelf opgebouwd.

Deze basis-veiligheid bij je baby zorgt ervoor dat hij als kind een dosis zelfvertrouwen heeft waarmee hij de wereld om zich heen durft te ontdekken.

MISVATTING TWEE   je kind moet zelfvertrouwen uit zichzelf halen

Onzin! Wanneer jouw kind een stukje basis-veiligheid in zichzelf mist (om welke reden dan ook) dan kan hij het ook niet uit zichzelf halen! Wat er niet in zit, kun je er ook niet uithalen.

Nu kan het zijn dat je kind geen baby meer is waardoor de fase van hechting achter je ligt. Niet getreurd. Je kunt van alles doen in het hier en nu.

Vermoed jij dat je kind wat minder zelfvertrouwen heeft?

Omdat je kind in groepen nauwelijks iets durft te zeggen, het weinig oogcontact maakt, het eng vindt ergens op te klimmen of af te springen, verlegen is bij nieuwe mensen, op visite niet als eerste naar binnen wil stappen, gaat blozen als er direct een vraag aan hem wordt gesteld, op verjaardagsfeestjes aan jou geplakt zit of alleen in een hoekje gaat spelen, niet alleen naar de bakker durft om een brood te kopen, liever niet op zwemles gaat…..?

VIA JOU kan je kind zijn zelfvertrouwen vergroten

Wanneer je kind een stukje basis-veiligheid mist ben jij, de mama of de papa, degene die hem veiligheid kan geven. In jouw buurt voelt je kind zich veilig waardoor je kind via het contact met jou zijn eigen zelfvertrouwen kan vergroten.

Hoe kun je dit doen?

  • Accepteer dat jouw kind niet zo’n durfal is die overal op afstapt.
  • Leg je kind zo weinig mogelijk druk op. Druk opleggen is bijvoorbeeld ‘zeg nou iets, je hoeft niet verlegen te zijn’ of ‘klim nou maar, je kan het best’. Je kind zal de druk ervaren als onveilig en daardoor minder zelfvertrouwen voelen.
  • Zeg er niets van wanneer je kind bijvoorbeeld iemand een hand geeft maar de persoon niet aankijkt. Doe liever het tegenovergestelde en geef je kind een compliment ‘fijn dat je meneer Jansen een hand geeft’.
  • Houdt de hand van je kind vast, loop mee of doe mee bij nieuwe mensen of nieuwe situaties. Doe dit ook als je kind op een leeftijd is waarbij eigenlijk verwacht wordt dat het kind het alleen kan doen.
  • Onderzoek op een moment dat je kind lekker in zijn vel zit wat je kind precies eng vindt aan iemand of een situatie, zodat je zijn vragen kan beantwoorden en daarmee angst kan wegnemen en je kind meer zelfvertrouwen krijgt.

Herken je deze twee misvattingen? Wat doe jij om het zelfvertrouwen van je kind te vergroten? Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

 

“Je bent nu een oudste kleuter. Dit kan niet meer.”

ik ga naar school

ik ga naar school

​Ik hoor het in de klas een moeder tegen haar dochtertje zeggen. Het meisje staat tegen haar moeder aangeplakt.

Een kind van 5 na de zomervakantie weer naar school: je bent nu oudste kleuter en mag niet meer een traantje laten als je afscheid neemt van je moeder.

Hoe ga jij hier mee om?

Hoe is het voor je kind? De eerste week school na de zomervakantie. Je kind zit nu in groep 2. Oudste kleuter dus. Dat betekent dat je kind het voorbeeld is voor de jongste kleuters. Dan moet je stoer zijn, niet huilen, vragen kunnen beantwoorden en moeilijke werkjes doen. Toch?

Besef je als ouder dat je kind in zijn groep een rang is opgeschoven? In de zin van dat er in de klas andere dingen van je kind wordt verwacht? Misschien verwacht jij ook andere dingen van je kind? Zoals dat het afscheid nemen bij het brengen soepeltjes verloopt en jij verder kan met je werk en bezigheden? Dat je kind nu wel wat flinker zal zijn?

Dit artikel zoomt in op ‘oudste kleuters’, echter, je kunt ook lezen ‘groep 3-ers’, ‘bovenbouwers’, ‘brugklassers’, ‘scholieren’, ‘studenten’ of ‘jong volwassenen’.

Hoe ga ik hier mee om?

Vanavond bracht ik mijn kind naar bed en hij wilde niet slapen. Steeds kwam hij uit bed en naar mij toe. “Ik ben maar in mijn uppie. Jullie slapen met zijn tweeën. Ik wil dat je bij me blijft.” Tja, dat wilde ik niet. Ik was snel de was aan het wegvouwen, had een pot thee klaar staan en wilde zodadelijk even onderuit op de bank om een uurtje voor mezelf te hebben. Dus elke keer als hij uit bed kwam stopte ik hem er weer in. Hmmmm, hoe kwam het toch dat hij deze avond niet wilde slapen?! Al was vouwend hoorde ik hem in ene huilen in zijn kamertje. De deur openend zie ik hem op de grond zitten snikken. Ik vraag “wat is er met mijn kleine jongetje?” Hij, met flinke uithalen, “ik ben niet klein, in ben niet pas geboren, ik ben een oudste kleuter, ik zit in de blauwe groep, ik ben al bijna 5”. Ik heb hem op schoot genomen, zijn haren gestreeld, slaapliedjes gezongen en op schoot is hij in slaap gevallen.

Oudste kleuter zijn is én stoer zijn én kwetsbaar zijn.

Een kwetsbaarheid die je als ouder ondersteunt.

En hoe doe je dat: de kwetsbaarheid van je kind ondersteunen?

Een aantal tips:

Als je kind vraagt (met woorden of met lichaamstaal) om een knuffel, even tegen je aan hangen, zijn hoofd op je schouder leggen….geef dit dan. Kinderen leren snel af om kwetsbaarheid te laten zien c.q. om hulp te vragen. Onze maatschappij is meer gericht op prestatie en krachtig zijn wat kinderen aanvoelen en overnemen. Des te mooier als je kind het wel vraagt en jij het als ouder kan geven.

Complimenteer je kind als het om hulp vraagt of even bij je wil ‘rusten’. Je kunt bijvoorbeeld zeggen ‘fijn dat je het vraagt’ of ‘wat heerlijk om met jou te knuffelen’. Via dit compliment vertel je je kind dat het prima is om kwetsbaar te zijn, dat je niet continu sterk hoeft te zijn. Dit zal je kind onbewust stimuleren om kwetsbaarheid te laten zien.

Wanneer je je kind knuffelt, troost of op schoot neemt, ontspan dan zelf. Laat even al je gedachten los, kijk naar je kind, streel zijn haren of wang. Je kind voelt dan dat je er echt helemaal voor hem bent. Alleen dat is al zo’n troost dat je kind ervan opknapt.

Mijn laatste tip is om er niet meteen over te praten ‘wat is er aan de hand, wat is er gebeurt, wie deed wat, wat wil je….’. Dit is via de ratio communiceren, terwijl je kind hoogstwaarschijnlijk vanuit gevoel reageert en daardoor jouw vragen niet kan beantwoorden. De oplossing zit niet in het analyseren van de situatie maar in het begrip tonen voor je kind en troosten van je kind via knuffels en een arm om je kind heen. Op een later tijdstip kun je, als het nodig is, nog eens over de situatie praten.

En helpen deze tips om de kwetsbaarheid van je kind te ondersteunen?

Ik hoor graag van je of je mijn tips hebt toegepast en wat het jou en je kind heeft gebracht. Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Photo Credit: jinterwas via Compfight cc

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart