3 Levenslessen van je vervelen

jongen verveeld zw-wVakantie, vrij, om te doen wat je wil. Maar je kind weet niet altijd wat te doen. Je kind verveelt zich ook wel eens. Wat doe jij dan als vader of moeder? Ga je iets bedenken voor je kind? Of laat je je kind met rust zodat het zelf wat gaat bedenken?

Hierbij een gesprek met mijn zoon:
Ik ‘verveel je je wel eens?’
Zoon ‘ja, soms’
Ik ‘en wat voel je dan in je lijf?’
Zoon ‘dat het kriebelt
Ik ‘waar in je lijf voel je dat?’
Zoon ‘hier’ en wrijft over zijn buik
Ik ‘wat doe je dan?’
Zoon ‘zitten
Ik ‘en komt er dan iets?’
Zoon ‘soms wel’
Ik ‘en als er niets komt, wat doe je dan?’
Zoon ‘nadenken
Ik ‘en vraag je dan wel eens: mama, wil je met mij spelen?’
Zoon ‘JA’ en glundert.

Sommige kinderen komen tijdens de vakantie niet toe aan vervelen omdat ze daar de tijd niet voor hebben. Je kind gaat bijvoorbeeld op voetbal- of scoutingkamp, of jullie gaan zelf op vakantie met animatie ter plekke of je kind logeert bij opa en oma die er met je kind op uit trekken.

Wat kan je kind leren van zich vervelen? 3 Levenslessen van je vervelen:

  1. Je kind leert wat hem echt interesseert.

Wanneer je kind zich verveelt en op zoek gaat naar iets te doen ontdekt je kind wat hij écht leuk vindt om te doen.

  1. Je kind kan nadenken over het leven.

Je vervelen is voor je kind een kans om na te denken over het leven in plaats van er doorheen te bewegen.

  1. Je kind wordt zelfstandiger.

Doordat je kind nadenkt over wat het dan zal gaan doen groeit de zelfstandigheid van je kind.

Tips:

  • Erken het gevoel van je kind met opmerkingen als ‘ja, je verveelt je, dat kan gebeuren’.
  • Wil het niet meteen voor je kind oplossen, laat je kind maar even.
  • Laat je kind aan het begin of ergens tijdens de vakantie een lijstje maken van alle dingen die je kind zou willen doen in de vakantie. Wanneer je kind zich verveelt kun je zeggen: en je lijstje? Geeft dat ideeën?
  • Zorg dat je kind voldoende tijd heeft om zichzelf te vermaken en dus ook om zich te vervelen.

Verveelt jouw kind zich wel eens? En wat doe jij? Ik ben benieuwd! Schrijf hieronder je reactie.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Kinderen & tijd “zijn ze er nog niet? wanneer komen ze nou?”

klok-webOngeduldig kijkt mijn kind steeds door het raam naar buiten.

Vanmiddag komt een vriendje spelen.

Leuk….maar wat duurt het lang voordat ze er zijn!

Tijdsbesef: hoe ontwikkelt zich dat bij kinderen? Aankondigen of niet: hoe gaat je kind om met ‘tijd’? Wat zegt dit over de ontwikkeling van de hersenen? Wat heeft je kind nodig van jou?

Tijdsbesef: hoe ontwikkelt zich dat bij kinderen?

Kinderen tussen de 0 – 4 jaar leven in het hier en nu, in een tijdsbesef gericht op wat ze doen. “Nee, ik wil nog niet eten, ik ben aan het kleuren.” Of “De regen is over, ik wil nu buiten spelen (terwijl het tijd is om naar bed te gaan).”

Ouders, het kinderdagverblijf en school brengen structuur aan in de tijd. Een mooi voorbeeld  hiervan zijn de dagactiviteitenkaartjes die in groep 1 en 2 worden gebruikt. Wat veel ouders doen is een weekplanning maken waarbij de activiteiten met een plaatje gevisualiseerd zijn.

tijdkaartjes-klas-webEn hier zit meteen de crux!

Kinderen koppelen tijd aan gebeurtenissen, niet aan de klok.

Mijn zoontje (5 jaar) zag dat de prullenbak bij het speeltuintje op slot zat. “Waarom zit ie op slot?” Ik antwoord “omdat het straks Oud & Nieuw is”. Waarop mijn zoontje helemaal blij uitroept “oh ja, dan steken we vuurwerk af en gaan we oliebollen eten!”. Geen woord over dat een jaar eindigt en een nieuw jaar begint. Hij koppelt Oud & Nieuw aan vuurwerk en oliebollen.

Vanaf 6 jaar komt het klokkijken op gang. Daar klok kijken een abstract denkniveau vereist duurt het tot rond de 10 jaar voordat je kind goed klok kan kijken.

Kijk hier voor een meer gedetailleerde uitleg over de ontwikkeling van tijdsbesef bij kinderen.
http://www.jmouders.nl/opvoeden/vaardigheden/klok-kijken/zo-ontwikkelen-ze-tijdsbesef

Aankondigen of niet? Hoe gaat je kind om met ‘tijd’?

Eigenlijk zie ik dat kinderen twee manieren hebben om met ‘tijd’ om te gaan. En dan bedoel ik ‘tijd’ in de zin van ‘gebeurtenissen’.

  1. Kinderen die zich ‘overvallen’, angstig voelen door wat er gaat gebeuren.
  2. Kinderen die enthousiast, verdrietig, boos of neutraal reageren over wat er gaat gebeuren.

Wat is het verschil tussen deze twee manieren van omgaan met tijd?

Het verschil is dat het eerste kind meer voorbereid moet worden op dat wat komen gaat en dat het tweede kind dit minder nodig heeft en in het hier en nu schakelt. Dit verschil heeft te maken met de ontwikkeling van de hersenen.

Wat zegt dit omgaan met ‘tijd’ over de ontwikkeling van de hersenen?

Deze reactie op wat er op het kind afkomt heeft te maken met de ontwikkeling van een specifiek deel van de hersenen, het reptielenbrein. Dit deel van de hersenen wordt het eerst ontwikkelt en heeft slechts één functie. Het is ons overlevingsmechanisme . Het reptielenbrein gaat na of het kind veilig of onveilig is in een bepaalde situatie oftewel moet ik vluchten of vechten? Kinderen met een meer actief reptielenbrein zullen zich eerder ‘overvallen’ (onveilig en angstig) voelen door gebeurtenissen dan kinderen met een minder actief reptielenbrein.

Wat heeft je kind nodig van jou?

Jij als ouder weet als beste of je kind zich meer of minder ‘overvallen’ voelt door wat komen gaat.

Wat doe je als je kind zich eerder ‘overvallen’ voelt (actiever reptielenbrein) door wat er gaat gebeuren? Bereid je kind voor door bijvoorbeeld:

  • gebeurtenissen op tijd aan te kondigen;
  • te werken met een dag/weekplanning;
  • meer structuur in de dagelijkse/wekelijkse gebeurtenissen te brengen en deze structuur vast te houden, ook tijdens het weekend of vakanties;
  • afspraken te maken over bijvoorbeeld tot hoe laat je bij iemand op bezoek blijft (tot na het thee drinken in de middag);
  • niets te vertellen als je niet zeker weet of het doorgaat.

Wat doe je als je kind in het hier en nu schakelt (minder actief reptielenbrein) op wat er gaat gebeuren? Bij deze kinderen kan het beter zijn om niet te lang van te voren gebeurtenissen aan te kondigen. Over zo’n gebeurtenis kan je kind super enthousiast zijn en daar deze kinderen erg in het hier en nu leven willen ze dan ook graag dat het ‘meteen’ gebeurt. Ze kunnen ongedurig worden als ze nog twee hele uren moeten wachten. Of het andere uiterste: je kind heeft helemaal geen zin in deze gebeurtenis en loopt een dag lang te mokken.

Verder helpt het om als ouder voorbereidt te zijn op een sterkere emotionele reactie van je kind bij de aankondiging van een gebeurtenis. Houdt er rekening mee dat je zelf nog tijd en aandacht hebt om je kind te begeleiden (gesprekje, knuffel, iets doen) in deze emotie.

En wat doe jij in het begeleiden van je kind in het omgaan met ‘tijd’?

Ik hoor graag van je. Schrijf hieronder je reactie. Ik ben benieuwd!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart