Hoe blijf jij aardig als je to-do-lijstje oneindig is?

Ouderschap vanuit je HartLaatst was ik bij een lezing die mij inspireerde. Ik herkende mij zo enorm in het verhaal. Als mens, als moeder, als opvoedcoach. De spreker, Hans Leeflang, vertelde over een vraag die hem werd gesteld toen alles in zijn leven op scherp stond. Jonge kinderen, drukke baan, zijn moeder ziek. De vraag die hij kreeg was ‘leef jij vanuit draagkracht of vanuit spankracht?’ Waar deze vraag over gaat is, ben je aan het overleven door je wilskracht aan te zetten?

Wanneer kan ik onderuit op de bank?!

Herken je dat je regelmatig meer overleeft dan leeft? Dat je lijf moe is, dat het moeilijker is om je geduld te bewaren, dat je minder kan hebben, dat je dingen vergeet, dat je alleen maar kan denken ‘wanneer slapen de kinderen en kan ik onderuit op de bank?’.

Waarschijnlijk leef jij in zo’n periode ook meer vanuit wilskracht. Je zet je wil erop. Dingen moeten gebeuren. Jij kan nu niet gaan zitten en niets doen. Dan loopt alles in de soep. Je leeft vanuit wilskracht en negeert je lijf en je emoties.

Compassie voor jezelf

En wist je dat juist in dit soort periodes het nog belangrijker is om wat compassie voor jezelf te hebben? Ik bedoel daarmee dat je dagelijks even stilstaat en werkelijk nagaat hoe je lijf voelt en hoe je in je vel zit. Heb je ergens pijntjes? We hebben allemaal een zwakke plek en die gaat juist opspelen wanneer je in zo’n drukke periode zit. Is het bij jou je nek, rug, hoofdpijn of je stem kwijt? En hoe zit je in je vel? Ben je teruggetrokken, opvliegend, verdrietig?

The buck stops here

Als je weet hoe het met je is qua lijf en emotie dan is de volgende stap om daar ook wat mee te doen. Waarbij ik te veel moeders hoor zeggen ‘ja, maar daar heb ik geen tijd voor’ of ‘ja, maar dat lukt niet met de kinderen thuis’. Dat is het magische aan zelfzorg: je moet het ZELF doen. Niemand behalve jij weet hoe je je voelt. Niemand behalve jij weet wat te doen om je weer beter te voelen. Er is een mooie Engelse uitdrukking voor: the buck stops here. Wat zoveel betekent als: deze verantwoordelijkheid kan naar niemand anders toegeschoven worden. Niet naar je partner, niet naar een goede vriendin, niet naar je moeder.

Het helpt jezelf enorm om met zelfzorg staande te blijven en dicht bij jezelf te blijven. Dat je niet ziek wordt en dat je goed (beter) in je vel blijft zitten. En als het jou enorm helpt dan helpt het natuurlijk ook je gezin. Je kinderen hebben dan geen mama die steeds ‘nee’ zegt, schreeuwt of die zo gelaten zucht (waarvan je kind weet ‘oh, oh, mama is niet blij’).

To-do-lijstje: nodig, nuttig, aangenaam?

Die zelfzorg kun je ook praktisch toepassen op je to-do-lijstje. Wie heeft niet zo’n lijstje? Zo’n lijstje dat ook echt nooit afkomt, hoeveel je ook afstreept!

Wat je dan kan doen is nog eens door het lijstje lopen. Vraag je bij elk punt af: is dit nodig, is dit nuttig, is dit aangenaam? Nodig? Okay dat moet dus dat doe je. Nuttig? Dat kun je zo wegstrepen. Er is zo veel nuttig in het leven maar dat betekent niet dat het gedaan moet worden. Aangenaam? Super, meteen gaan doen want daar word je ook nog eens blij van!

Hoe zit het met jou? Leef jij vanuit wilskracht? Als je het druk hebt, blijf je dan ook naar je lijf luisteren? Ik ben benieuwd hoe dit bij jou gaat. Als je wilt, kun je hieronder een reactie achter laten.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Geef je reactie

*