Je kind ziek: zie jij kansen of zoek je excuses?

vrouw truiGisteren liep ik flink tegen mezelf aan. Zoonlief was ondertussen 3 dagen ziek. Je kent het wel. Niet naar school, gebroken nachten, kind dat alleen maar tegen je aan wilt hangen. Ik was daardoor moe. Ik had allerlei losse draadjes in mijn hoofd van werkcontacten die ik wilde opvolgen, e-mails die ik had beloofd te beantwoorden, dozen in huis die opgeruimd moesten worden, een dagje weg met Pasen te regelen en de gewone huishoudelijke dingen als koken en de was. En met een ziek kind kom je tot weinig.

Weinig zin en geduld

In de ochtend merkte ik dat ik door deze onrust in mijn hoofd niet lekker in mijn vel zat. Ik had weinig zin en geduld om rustig op de bank te zitten en een boekje voor te lezen.

Nu ben ik benieuwd of jij deze situatie herkent. Dat hoeft natuurlijk niet per se met een ziek kind te zijn. Het kan ook zijn dat je kind vrij van school heeft of dat de oppas heeft afgezegd of dat je partner vaker weg is door afspraken, enzovoorts.

Wat zo’n situatie met jezelf doet is dat je je klem voelt zitten. Een naar gevoel.

En wat doe je dan? Signalen van je lijf

Allereerst is het belangrijk dat je het zelf registreert. Ons lijf geeft vaak al signalen af zoals je moe of futloos voelen, een zwaar hoofd of je onderrug die pijnlijk is. Dit soort fysieke pijnen vertaalt zich in minder geduld hebben, kribbig reageren, gevoel hebben dat je dingen vergeet of een gevoel van druk voelen.

Zelf merkte ik met name de onrust in mijn lijf en hoofd. Ik kon moeilijk stil zitten maar wist ook niet goed wat dan wel doen en wat laten.

Merk jij dit soort signalen bij jezelf op? Top! Dan kun je stap 2 zetten: er iets mee doen.

Stap jij ook in deze valkuil?

Een enorme valkuil is om er niets mee te doen. Helaas zie ik dit vaak gebeuren. Weet je hoe het komt dat je er niets mee doet? Omdat je het wegrationaliseert. ‘Ja, ik heb ook een paar nachten slecht geslapen.’ ‘Het is ook druk op mijn werk.’ ‘Een gezin met kleine kinderen vraagt gewoon veel van je als moeder.’ Enzovoorts.

Natuurlijk trapte ik ook eerst in deze valkuil. Wat was mijn excuus? ‘Ja, maar hij is ziek en ik moet dan wel aandacht voor hem hebben.’ Vooral dat MOET.

Welk excuus heb jij om niets te doen met de signalen die je lijf en je humeur je geven?

Kansen of excuses. Aan jou de keus.

En wat vind je dan van deze uitspraak?

Als je luistert naar je lijf zie je kansen, als je niet luistert naar je lijf zie je excuses.

Wat is jouw kans als je naar je lijf luistert?

Mijn kans was om een uurtje voor mezelf in te bouwen: een belangrijke email uitgestuurd, een telefoontje, de was erin en mijn man gevraagd of hij die kaartjes voor Pasen wilde regelen. Zo! Dat ruimde op in mijn hoofd. Ik voelde mij meteen meer ontspannen en beter in mijn vel. Kom maar op met dat voorlezen en knuffelen. Daar heb ik van genoten. En ’s avonds om 21:30 slapen. Heerlijk!

Ik ben benieuwd te horen hoe jij omgaat met de signalen van je lijf. Heb jij zo’n soort situatie laatst thuis meegemaakt? Wat deed je: ging je voor de kansen of voor de excuses? Ik ben benieuwd en je doet mij een plezier als je dit hieronder met mij deelt.

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Geef je reactie

*