Je zet jezelf klem in het opvoeden van je kind

slot op hekIets wat ik vaak tegen kom en ook afgelopen week weer. Het is iets wat jezelf echt kan belemmeren in het opvoeden van je kinderen.

Je eigen gedachten beperken je

Dat ‘iets’ is dat je met je manier van denken, je overtuigingen en je normen jezelf klem zet en dus beperkt in het opvoeden van je kinderen. Doordat je ‘vindt’ dat iets zo hoort of omdat je iedereen het zo ziet doen of omdat jouw moeder het zo deed kom je niet op andere gedachten. Je eigen gedachten beperken jou in feite bij het opvoeden.

Oplossing die eigenlijk niets oplost

Laat ik een voorbeeld geven. Tijdens een workshop kwam ik in gesprek met een moeder en zij gaf aan dat het avondeten regelmatig erg lang duurt. Haar dochter van 6 jaar kijkt meer naar haar bord dan dat zij ervan eet. De moeder gaf aan dat hoe meer tijd verstreek hoe ongeduldiger zij werd. En daar kan ik mij alles bij voorstellen. Opmerkingen als ‘eet nu door’ hielpen niet echt. Ik vroeg wat ze verder hadden geprobeerd. Een oplossing die ze hadden gevonden was wanneer het lang ging duren ze een wekker zetten. Deze werd op 10 minuten gezet. Wanneer de wekker gaat is het avondeten afgelopen. En denk je dat dit kind meer of sneller ging eten? Nee, natuurlijk niet :-(

Dus ik vroeg haar ‘ben je tevreden met deze oplossing?’. Nou nee, zij was niet tevreden met deze oplossing omdat haar dochter nog steeds te weinig eten binnen kreeg. Ondanks deze oplossing van de wekker raakte ze zelf nog steeds geïrriteerd en kon daardoor minder ontspannen en van haar eten genieten.

Bezwaren zijn eigenlijk angsten

Ik vroeg haar hoe het kwam dat haar dochter meer naar haar bord keek dan ervan at. ‘Ze is te moe.’ Vooral op de dagen dat ze naar de BSO ging. Tja, dat hoor ik vaker. Kinderen die niet eten omdat ze daar simpelweg te moe voor zijn. Ik opperde ‘dan voer je je kind’.

Je had haar gezicht moeten zien! Verbaasd en ook een frons op haar voorhoofd. Daar kwam het ‘ze is al zes!’. Waarop ik zei ‘ja, en?’. Mijn oplossing was toch echt buiten de gedachtenwereld van deze moeder. En dat bedoel ik met dat je eigen gedachten jou klem kunnen zetten in het opvoeden van je kind.

Het grootste bezwaar van de moeder was dat wanneer ze zou beginnen met haar dochter voeren, haar dochter dat altijd zou willen. En eigenlijk was dit geen bezwaar maar een angst. Na wat praten bleek dat haar dochter prima zelf ’s avonds at wanneer ze niet moe was, ook ontbijt en lunch waren geen probleem. Ik zag opluchting en ook een glimlach op haar gezicht. Dit zou wel eens de oplossing kunnen zijn voor al die ongezellige keren avondeten. Zoals een andere moeder in de workshop zei ‘mijn kind is 2,5 jaar. Zij speelt, leest of puzzelt en ik voer haar. Ze eet prima zo en het is gezellig aan tafel. Met haar 18e zal dit wel opgelost zijn :-)

Weet wat jou klem zet

Dus onderzoek eens je eigen gedachten, normen en overtuigingen. Vooral op die momenten dat het niet lekker loopt in je gezin. Misschien beperkt jouw manier van denken je wel.

Ben benieuwd of deze blog je een ‘aha’ moment geeft over je eigen gedachten. Zet jij jezelf wel eens klem? Fijn als je het hieronder met me deelt!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Hoe een man van 82 mij inspireert

hart van kaarsjesHeb jij dat ook wel eens? Zo’n moment dat je rust in jezelf voelt. Doordat je iets gedaan of verteld hebt waar je zelf zo blij van wordt. Ik ben net geïnterviewd voor een artikel over ‘ik steek een kaarsje aan voor…’. En nu voel ik die rust en blijheid. Omdat ik gepraat heb over iets waar ik in geloof, wat ik als waarheid in mezelf voel. Ik steek een kaarsje aan voor de Dalai Lama. Een man van 82 die zichzelf een simpele monnik noemt. Hij reist de wereld over met zijn boodschap over compassie, over aandacht hebben voor elkaar, over dat slim zijn niet voldoende is, je hebt namelijk ook een warm hart nodig.

201708 15 Dalai Lama warm heart

Met je hart is juist zo moeilijk

En dit is precies de boodschap die ik ook heb….in mijn eigen woorden dan. Met ouders ben ik steeds in gesprek over: wat gebeurt er bij jou als je kind dit doet, wat is de behoefte van je kind en welke oplossing is goed voor jullie allebei. Een oplossing die praktisch het probleem oplost én die zorgt voor warmte en verbinding tussen jou en je kind. Een oplossing die uit je hoofd en uit je hart komt.

En dat uit je hart is soms juist zo moeilijk. Om op de momenten dat het stroef loopt tussen jou en je kind om dan je hart open te houden. Wat er vaak gebeurt is dat je naar je hoofd schiet en dingen zegt als: ‘he, wat ben je ook onhandig (als de melk omvalt)’ of ‘zo’n grote mond accepteer ik niet van je’ of ‘waarom word je nu weer boos als ik iets aan je vraag?’. Mogelijk dat je je kind naar zijn kamer stuurt of even negeert.

Het wordt een gedoetje

Het wordt een gedoetje, jij niet blij, je kind niet blij, sfeer in huis niet fijn. Vaak zijn er ook andere manieren om om te gaan met dit soort gezinssituaties. Alleen bedenken we die op dat moment niet omdat ons hoofd vast zit in wat wij vinden van de situatie: onhandig, grote mond, weer boos. Vaak komt er iets in onszelf in de knel. Bijvoorbeeld dat je net lekker van je boterham zit te genieten als de melk omvalt. Je hebt helemaal geen zin om op te staan en het op te ruimen. Of bijvoorbeeld dat je op je werk al allerlei gesprekken hebt gehad en nu toe bent aan rust en gezelligheid in plaats van een grote mond van je kind.

Praktisch én goed voor jou en je kind

Wat zou nou een oplossing zijn die uit je hoofd en je hart komt? Die praktisch is én goed is voor jou en je kind?

Je kan zeggen dat je zelf moe bent en even rustig wilt zitten en wat drinken. Je kunt tegen je kind zeggen dat je dadelijk alle tijd hebt voor hem want je hebt de indruk dat hij boos of verdrietig over iets is en je wilt graag naar hem luisteren. Door je eigen behoefte en die van je kind te verwoorden heb je een echter contact met elkaar. Als het je daarbij lukt om rustig en aardig te blijven dan is zo’n gedoetje zo uit de lucht.

Ben benieuwd wat deze blog met je doet. Welk inzicht heeft het je gegeven? Fijn als je het hieronder met me deelt!

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart

Opvoeden ‘buiten de lijntjes’

opvoeden buiten de lijntjesDe zomervakantie is omgevlogen. Ik heb met mijn gezin genoten van buiten zijn en met elkaar kleine en grote avonturen beleven. En ik weet niet hoe dat bij jou is maar de eerste 2 weken merk ik dat we weer aan het ‘inregelen’ zijn (zoals ik dat noem 😉). Terug naar de structuur en het ritme van de week. Dat zorgt er ook voor dat ik meer creatief ga opvoeden, zeg maar, ‘buiten de lijntjes’ opvoeden.

Matjes-methode

Door het weer naar school gaan en inregelen heeft zoonlief moeite met inslapen. Dan gebruik ik de matjes-methode. De matjes-methode?! Wat is dat?! Nou, dat is niet de mattenklopper hoor 😄.

Wat ik doe is eerst hem naar bed brengen en wanneer hij 1 of 2 keer eruit is geweest en aangeeft dat hij niet kan slapen dan pak ik een matje. Afhankelijk van waar ik ben komt hij op een matje met laken en kussen bij me op de grond slapen. Meestal slaapt hij binnen 10 minuten en leg ik hem daarna in zijn bed. Opgelost! Iedereen tevreden!

(Wil je meer lezen over deze matjes-methode? Lees mijn artikel op Inspirerend Leven.)

‘Buiten de lijntjes’ opvoeden 

Waar ik het eigenlijk over wil hebben is opvoeden ‘buiten de lijntjes’. Een voorbeeld hiervan is het matje als mijn zoon moeite heeft met inslapen. Ik vermoed dat er weinig moeders zijn die hun kind op een matje bij zich laten slapen in de woonkamer, keuken of waar in huis je ook bent. Allereerst denk je misschien niet aan deze oplossing. Wanneer ik dit moeders adviseer krijg ik vaak een schrikreactie ‘dadelijk heb ik elke avond mijn kind bij mij op een matje liggen’. IEK!! Hoe krijg ik mijn kind weer in zijn eigen bed?

Wat is binnen en wat is buiten de lijntjes opvoeden?

Het is natuurlijk relatief wat binnen en wat buiten de lijntjes opvoeden is. Relatief omdat het afhankelijk is wie je als maatstaf gebruikt. Wat je meestal doet is kijken naar hoe anderen het doen of terugdenken aan hoe jouw moeder het deed. Je merkt het snel genoeg wanneer je ‘buiten de lijntjes’ je kinderen opvoedt. Dan krijg je vragen, opmerkingen of ongevraagd advies. Bijvoorbeeld ‘wat raar dat je dat zo doet’ of ‘je moet wel met je tijd meegaan hoor, gewoon meteen aan de schermpjes’ of ‘je bent veels te beschermend, gewoon zelf laten doen’. Of er zijn de fronsen, hoog opgetrokken wenkbrauwen en de hoorbare zucht. Heb je dit ook wel eens?

De essentie van ‘buiten de lijntjes’ opvoeden

Wat het echt interessant is aan ‘buiten de lijntjes’ opvoeden is dat je onderzoekt wat de behoefte van je kind is en wat die van jou is. Daar ga je samen een oplossing bij zoeken waar je alle twee tevreden over bent. Het fijne van zo’n oplossing is dat je allebei lekker in je vel zit en er een fijne sfeer in huis is.

Wil jij meer ‘buiten de lijntjes’ opvoeden?
Laat nu het thema van de Week van de Opvoeding (2 t.m. 8 oktober 2017)…..’buiten de lijntjes’ zijn!

Net als vorig jaar ga ik weer een aantal workshops organiseren. Mijn vraag aan jou is: stel, je komt naar mijn workshop over ‘buiten de lijntjes’ opvoeden, waar zou jij het dan over willen hebben? Schrijf hieronder je vraag of opmerking dan ga ik een workshop organiseren die daarop aansluit. Want dat doe ik het liefste, werken met wat jou bezig houdt en inspireert in opvoeden!

Ben benieuwd of deze blog je een ‘aha’ moment geeft over je kinderen opvoeden. Wil je meer ‘buiten de lijntjes’ opvoeden? Wil je dat dan hieronder met me delen?

Aanmelden nieuwsbrief Ouderschap vanuit je Hart